ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Με την “επιστροφή στην κανονικότητα” βρεθήκαμε αντιμέτωποι και αντιμέτωπες με μία νέα πραγματικότητα. Τα αφεντικά και οι εξουσιαστές με αφορμή την πανδημία από τον ιό, επενδύοντας στο φόβο και την καταστολή, βρήκαν μια μεγάλη ευκαιρία να εντείνουν την εκμετάλλευση εις βάρος μας , με έκτακτους νόμους, αλλαγές στα εργασιακά, κατασταλτικά νομοθετήματα (απαγόρευση πορειών, συγκεντρώσεων, καταστολή απεργιών, παρακολουθήσεις ) και φυσικά όπου έκριναν απαραίτητο ωμή καταστολή και μπατσοκρατία.

Βρεθήκαμε για μήνες άνεργοι και άνεργες ή δουλεύοντας σε εξαντλητικούς ρυθμούς και μηδαμινά
μέτρα προστασίας συνήθως με μικρότερο μισθό, ενώ όλο αυτό το διάστημα οι λογαριασμοί και οι
υποχρεώσεις συνέχιζαν να τρέχουν. Με τον τρόπο αυτό, είδαμε για άλλη μία φορά με τα “χρέη
μας” να μεγαλώνουν, στο όνομα της “ανάκαμψης της οικονομίας από τον αόρατο εχθρό” και της
“εθνικής ανάπτυξης”.

Για να γίνει κατανοητό τι εννοούν “ανάπτυξη” και “πρόοδο” στο τομέα της ενέργειας, κομμάτι του
οποίου είναι και η ΔΕΗ, ας ρίξουμε μια ματιά στους τοπικούς αγώνες που έχουν ξεσπάσει στα
νησιά του Αιγαίου και τα κεντρικά ορεινά της χώρας με αφορμή την εγκατάσταση
ανεμογεννητριών στο σύνολο τους. Επενδύσεις και ενεργειακά έργα σε περιοχές απίστευτου
φυσικού κάλους, που θα επιφέρουν ολοκληρωτική καταστροφή του τοπίου και της φύσης όπως το
ξέρουμε και εξαφάνιση κάθε δραστηριότητας που απορρέει από αυτό, αγροτικές καλλιέργειες,
κτηνοτροφία, τουρισμό. Όπου τέτοια έργα έχουν ήδη περπατήσει για το καλό μας, η μόλυνση, ο
θάνατος και η ερήμωση κυριαρχούν. Από κοντά και η καύση σκουπιδιών πλέον και νόμιμα στην
πόλη μας από την Τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ, προκειμένου να μπορεί να λέει ο Δήμος
Θεσσαλονίκης ότι αξιοποιεί τα σκουπίδια που δεν φροντίζει να ανακυκλώνει και η ΔΕΗ ότι θα
παράγει “πράσινη ενέργεια”.

Ενέργεια για ποιον όμως όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι οδηγούνται στον αποκλεισμό από
το ρεύμα και την θέρμανση με μαζικά κοψίματα λόγω αδυναμίας πληρωμής των λογαριασμών.
Ποια και ευαισθησία για την φύση έχει η ΔΕΗ και οι ιδιωτικοί πλέον πάροχοι ρεύματος, όταν
λεηλατούν ολόκληρα βουνά και νησιά και μολύνουν τον αέρα που αναπνέουμε, για να
εγκαταστήσουν ανεμογεννήτριες και εργοστάσια καύσης σκουπιδιών;

Ποια κοινωνική πολιτική έχει η ΔΕΗ και οι εταιρίες φαντάσματα που “πουλάνε” ρεύμα κοψοχρονιά
( όπως η ENERGA που έφαγε τα χρήματα πολιτών και δημοσίου) για τους ανθρώπους όταν στην
πρώτη δυσκολία μας να ανταπεξέλθουμε οικονομικά μας στέλνουν συνεργείο να μας κόψει το
ρεύμα και την θέρμανση και απειλούν με δικαστήρια και μηνύσεις αν δεν τους εξοφλήσουμε;

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πολιτικής αποτελεί η περίπτωση του αυτοδιαχειριζόμενου
εργοστασίου της ΒΙΟΜΕ. Για όσους δεν γνωρίζουν το εργοστάσιο βρίσκεται στα χέρια των εργατών
από το 2012 μαζί και η παραγωγή η οποία έχει αλλάξει από παραγωγή δομικών υλικών σε
απορρυπαντικά, σαπούνια και καθαριστικά. Στις 30 Μαρτίου το πρωί και μέσο καραντίνας και
απαγόρευση κυκλοφορίας λόγο των έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της διασποράς του
ιού COVID-19 συνεργείο της ΔΕΗ παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης κάθε λογής, σε μία
επιχείρηση καταστολής χωρίς προηγούμενο κόψανε το ρεύμα στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ.

Έτσι λοιπόν οι διαχειριστές της εξουσίας αποφάσισαν την περίοδο που όλος ο πληθυσμός έψαχνε
να βρει προϊόντα υγιεινής και τα χρυσοπλήρωνε από την αισχροκέρδεια που έπαιξε κλείσανε ένα
εργοστάσιο που τα παρήγαγε. Μάλιστα αρκετά από τα προϊόντα προοριζόταν για ανθρώπους που
βρίσκονται σε άθλιες και δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, μετανάστες και πρόσφυγες στοιβαγμένοι
στα άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης της όπως της Μόριας, για φυλακισμένους και φυλακισμένες
στα κολαστήρια της δημοκρατίας , για άστεγους και άπορους της πόλης μας.

Ταυτόχρονα το κράτος επαναφέρει το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ. Με το νερό να
αποτελεί ανάγκη ζωτικής σημασίας για το σύνολο των οργανισμών στον πλανήτη, η διαχείρισή
του από κομμάτια της ελεύθερης αγοράς θα δημιουργήσει μία σειρά από νέα προβλήματα για
εμάς. Υποβάθμιση της ποιότητας του νερού (η λεηλασία της φύσης από το κεφάλαιο κάνει τον
κίνδυνο της λειψυδρίας τα επόμενα χρόνια μεγαλύτερο), ακριβότεροι λογαριασμοί, αποκλεισμός
περισσότερων ανθρώπων από το νερό, χειρότερες εργασιακές συνθήκες στις ιδιωτικές εταιρείες
είναι μόνο μερικά από αυτά τα προβλήματα…

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο προς όλους και όλες μας που σε αυτή την δύσκολη συνθήκη που
βιώσαμε, συνεχίζουμε να βιώνουμε και όπως περιγράφουν οι κουστουμαρισμένοι παπαγάλοι τους
θα ενταθεί τους επόμενους μήνες, επιλέγουμε το δρόμο της αλληλεγγύης και της αντίστασης
στους σχεδιασμούς τους. Σχέδια για “ανάπτυξη” και “πρόοδο” που σε καμία περίπτωση και με βάση
τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί δεν μας εμπεριέχουν μέσα. Όπως φαίνεται και από την
επιλογή της ΔΕΗ είναι ξεκάθαρο ποιος θα πληρώσει άλλη μία φορά της κρίση τους. Επιλέξανε για
άλλη μια φορά να στερήσουν το ρεύμα από εργαζόμενους και όχι από αυτούς που πραγματικά της
χρωστάνε, μεγάλα αφεντικά και τα κάτεργα τους πολιτικοί και τα κόμματα τους.

Μην τους αφήσουμε να μας ξεγελάσουν και αυτή τη φορά να βάλουμε πλάτη για να συνεχίζουν
αυτοί να πλουτίζουν. Να μην πληρώσουμε εμείς την κρίση τους. Να μην τους αφήσουμε να μας
βυθίσουν στο σκοτάδι, την απελπισία και το θάνατο. Να μην επιτρέψουμε να εγκληματούν άλλο
ενάντια στην τάξη μας.

Με αφορμή την αλληλεγγύη μας προς τους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ και το κόψιμο από την ΔΕΗ
της σύνδεσης του Ρεύματος στο κατειλημμένο εργοστάσιο, είμαστε εδώ για όλους εμάς που
αδυνατούμε να ανταπεξέλθουμε στην πληρωμή των λογαριασμών μας. Για όλους εμάς που
παλεύουμε κόντρα στην εξαθλίωση μας και το θάνατο. Για την ζωή και την αλληλεγγύη, για την
κοινωνική επανάσταση…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΒΙΟΜΕ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΤΕΓΗ
ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ, ΝΕΡΟ, ΘΕΡΜΑΝΣΗ, ΙΝΤΕΡΝΕΤ

 

Κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση που έγινε στις 9/7 στην ΔΕΗ Ανατολικής Θεσσαλονίκης και στα γραφεία των ιδιωτικών εταιρειών πώλησης ηλεκτρικού ρεύματος ΗΡΩΝ και ΖΕΝΙΘ που βρίσκονται ακριβώς απέναντι.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

Η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων για τον καπιταλισμό σημαίνει κέρδος, όσο περισσότερο γίνεται, αδιαφορώντας πλήρως για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, τις τοπικές κοινωνίες ακόμη και για ολόκληρα κομμάτια πληθυσμών. Το ελληνικό κράτος έχοντας υποθηκεύσει και παραχωρήσει στο διεθνοποιημένο κεφάλαιο κάθε δημόσια και κρατική υποδομή, (βλέπε αεροδρόμια, λιμάνια σιδηρόδρομο, αυτοκινητόδρομους, αιγιαλούς μαζί με τις ξενοδοχειακές τους υποδομές, τηλεπικοινωνίες , δίκτυα ηλεκτρισμού, φυσικό αέριο), ήρθε και η σειρά για το υπέδαφος κ ό,τι αυτό περιέχει (υδρογονάνθρακες, μεταλλεύματα), τις βουνοκορφές, τα ποτάμια και τον αέρα.

Με αφορμή την πανδημία του COVID-19 οι διαχειριστές της εξουσίας βρήκαν την ευκαιρία, να παρακάμψουν τις αντιστάσεις της κοινωνίας με όπλο τις απαγορεύσεις των συγκεντρώσεων για την αποφυγή διασποράς του ιού και όπου χρειάστηκε την καταστολή, να βοηθήσουν και νομοθετικά το κεφάλαιο να ολοκληρώσει όσο πιο ανώδυνα για αυτό την επέλαση και κερδοφορία του.

Αρκετά από τα έργα αυτά βρίσκονταν εδώ και καιρό στα στάδια της κατασκευής ή σε χάρτες και σχεδιαγράμματα ( εκτροπή του ποταμού Αχελώου, εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Ήπειρο και το Ιόνιο, εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική, ανεμογεννήτριες στα νησιά του Αιγαίου και τις βουνοκορφές των Αγράφων και άλλων βουνών, ο αγωγός ΤΑΡ που διασχίζει ολόκληρη το βόρειο τμήμα της χώρας). Όπου οι κοινωνικές αντιστάσεις ήταν ισχυρές τα έργα σταμάτησαν προσωρινά (εξορύξεις χρυσού σε Κιλκίς και Έβρο, η δημιουργία ΧΥΤΑ σε Λευκίμη και Κερατέα) ή συνεχίζονται με εμπόδια φέρνοντας ζημιές, γκρίνια και δυσαρέσκεια στους επενδυτές, τους κρατιστές και τα χρηματιστήρια με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις Σκουριές της Χαλκιδικής.

Στο σήμερα, αυτό που άλλαξε είναι η μαζική πλέον προώθηση τέτοιων έργων “ανάπτυξης” με κρατική σφραγίδα νομιμοποίησης κόντρα στις αντιδράσεις της κοινωνίας και με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής να επιβάλλουν το “ορθό” με την βία. “Πράσινη ” ανάπτυξη για το καλό του τόπου. Για να σωθεί το κεφάλαιο από την κρίση που έρχεται, με τις προβλέψεις να μιλάνε για την μεγαλύτερη υποβάθμιση της οικονομίας τον τελευταίο αιώνα, και την κοινωνία από την κλιματική αλλαγή.

Αυτό για την χώρα σημαίνει στροφή σχεδόν αποκλειστικά σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας( ανεμογεννήτριες σε κάθε νησί και βουνό και φωτοβολταϊκά πάρκα εκτοπίζοντας καλλιέργειες), καύση σκουπιδιών σε τσιμεντοβιομηχανίες για αρχή ( ξεκίνησε πιλοτικά από τον μαφιόζο δήμαρχο του Βόλου στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ-LAFARGE και πριν λίγες μέρες υπογράφηκε συμφωνία το ίδιο να γίνει και στο ΤΙΤΑΝ της Θεσσαλονίκης) για την παραγωγή ενέργειας και την μείωση των σκουπιδιών και την μετατροπή της Μεσογείου σε ένα απέραντο πάρκο με πλατφόρμες εξορύξεις υδρογονανθράκων, αγωγών μεταφοράς τους και δεξαμενοπλοίων.

Η τελευταία επένδυση φέρνει παρέα και τους εθνικούς και πολυεθνικούς πολιτικούς και στρατιωτικούς ανταγωνισμούς για το ποιος θα πάρει μεγαλύτερο κομμάτι. Οι πολεμικές συγκρούσεις σε Λιβύη και Συρία συνεχίζονται και τα πολεμικά παιχνίδια στο Αιγαίο και την Ανατολικά Μεσόγειο αναβαθμίζονται διαρκώς. Στο παιχνίδι της ανάπτυξης η πολεμική βιομηχανία κατέχει εξίσου περίοπτη θέση καταπίνοντας ολόκληρους προϋπολογισμούς κρατών και βυθίζοντας στην φτώχια ανθρώπους.

Οι περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις στην φύση και τις τοπικές κοινωνίες από όλα αυτά τα έργα είναι ανυπολόγιστες. Η αποψίλωση δασών και ρεμάτων για να γίνουν εξορύξεις στην Χαλκιδική και να τοποθετηθούν ανεμογεννήτριες στα νησιά και τα βουνά έχουν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία μεγάλων πλημμυρών κάθε φορά που βρέχει και την παράλληλη εξαφάνιση των υπόγειων φυσικών δεξαμενών νερού. Το μικροκλίμα της περιοχής αλλάζει εντελώς με ότι αυτό συνεπάγεται για τις υπόλοιπες δραστηριότητες στην γεωργία, την κτηνοτροφία και τον τουρισμό.

Η περίπτωση ενός ατυχήματος σε πλατφόρμα άντλησης στην Μεσόγειο ή σε ένα δεξαμενόπλοιο όπως έγινε πριν χρόνια σε εγκατάσταση της ΒΡ στον κόλπο του Μεξικού, κάνει το ατύχημα στον κόλπο του Σαρωνικού πριν δύο χρόνια να μοιάζει με πταίσμα μπροστά στον αφανισμό οποιαδήποτε μορφή ζωής στα παράλια μιας τέτοιας κλειστής θάλασσας.

Η καύση σκουπιδιών ακόμη και με την μορφή του RDF σε τσιμεντοβιομηχανίες δίπλα στις πόλεις (Βόλος, Θεσσαλονίκη) θα προκαλέσουν αύξηση των καρκινογόνων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα με αύξηση αναλογικά και του καρκίνου στον πληθυσμό.

Το μέλλον όλων αυτών των επενδύσεων το δείχνει η Κοζάνη και η Πτολεμαΐδα με τα ορυχεία λιγνίτη και τις θερμοηλεκτρικές μονάδες παραγωγής ρεύματος. Η απόφαση της κυβέρνησης να σταματήσει την καύση λιγνίτη για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σημαίνει ότι ένας τόπος που λεηλατήθηκε συστηματικά για δεκαετίες θα αφεθεί κατεστραμμένος χωρίς καμία μέριμνα για την αποκατάσταση του (αυτή κοστίζει ακριβά). Ήδη οι κατολισθήσεις ολόκληρων βουνοπλαγιών είναι γεγονός με τεράστιες συνέπειες και με στρατιές ανέργων σε τοπικές κοινωνίες που εξαρτιόταν οικονομικά αποκλειστικά από αυτή την δραστηριότητα.

Όλα τα παραπάνω, θεσμοθετούνται με το νέο περιβαλλοντικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε το Μάιο. Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου οι διάφοροι διαχειριστές της κρατικής εξουσίας πλειοδοτούσαν στην κήρυξη νέων προστατευόμενων περιοχών για να προσθέσουν στο ενεργητικό τους τη διάσταση περιβαλλοντικής πολιτικής (Natura 2000, Εθνικά Πάρκα κτλ.)1, τώρα ετοιμάζεται να δοθεί βορά στις ορέξεις του Κεφαλαίου το σύνολο των περιοχών αυτών.

Πιο συγκεκριμένα, τροποποιείται το πλαίσιο χρήσεων γης και η κατηγοριοποίηση των προστατευόμενων περιοχών, παραπέμποντας την οριοθέτηση των ζωνών προστασίας σε ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες οι οποίες πάλι με το ίδιο νομοσχέδιο ανατίθενται σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που θα προσλαμβάνονται από τους εκάστοτε επενδυτές! Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τον αποχαρακτηρισμό μεγάλων εκτάσεων προστατευόμενων περιοχών και την «διευκόλυνση» των επενδυτικών σχεδίων προκειμένου να ανακάμψει το Κεφάλαιο. Επίσης, προβλέπεται η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων εντός δασικών εκτάσεων και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων, ενώ καταργείται η αυτοτέλεια Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ) στα πλαίσια του «επιτελικού Κράτους» .

Τέλος, όπως αναφέρθηκε και πριν, τροποποιείται το πλαίσιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης από την αρμόδια κρατική αρχή με την ΑΕΠΟ (Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Ορών), η οποία στηρίζεται στη ΜΠΕ (Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων) που εκπονεί επί πληρωμή ο «επενδυτής» και επιβάλλοντας ασφυκτικές προθεσμίες για γνωμοδοτήσεις των δημόσιων φορέων.

Και αν παραμερίσουμε όλα αυτά προσπαθώντας να αφουγκραστούμε το άγχος των κρατιστών για το μέλλον του τόπου και της ανθρωπότητας μιας και η μόλυνση έχει πιάσει ταβάνι, δεν μπορούμε να μην θέσουμε το ερώτημα ανάπτυξη, κέρδος και φιλική ενέργεια για ποιόν;

Όταν το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων στις περιοχές αυτές θα υποβαθμιστεί, ποιοι θα καρπωθούν την ανάπτυξη; Τέτοιου τύπου έργα μόνο μεγάλοι πολυεθνικοί και όχι μόνο κολοσσοί στον τομέα της ενέργειας και των κατασκευών μπορούν να πραγματοποιήσουν, άρα το κέρδος για το κεφάλαιο επιστρέφει στο κεφάλαιο με την χρηματοδότηση και την εγγύηση του κράτους. Όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι οδηγούνται στον αποκλεισμό από το ρεύμα και την θέρμανση με μαζικά κοψίματα λόγω αδυναμίας πληρωμής των λογαριασμών όλη αυτή η ενέργεια που θα καταλήξει;

Δεν έχουμε αυταπάτες για το μέλλον που μας ετοιμάζουν όσο “πράσινο” και αν το βαφτίζουν και δυστυχώς για αυτούς δεν θα αφήσουμε να μας το ορίσουν. Ο αέρας, το νερό και η τροφή δεν έχουν σύνορα κ δεν περιορίζονται τοπικά, όπως και η μόλυνση και ο θάνατος που θα κουβαλάνε, για αυτό και η εναντίωση μας απέναντι σε κάθε είδους λεηλασία της φύσης θα πρέπει να μας βρίσκει όλους και όλες στους δρόμους. Οι αντιστάσεις σε τοπικό επίπεδο προς το παρόν είναι η σπίθα και η ελπίδα για να μην δεχτούμε το θάνατο. Ας γίνουμε η φωτιά που θα κάψει τις μπουλντόζες και τα σχέδια τους για τον αφανισμό μας.

Προφανώς και υπάρχουν προτάσεις για καλύτερη ζωή για όλους μας και όχι μόνο άρνηση . Όταν οι κοινωνίες αποφασίζουν μόνες τους επί τον αναγκών τους, η τεχνολογία κ η λελογισμένη χρήση της είναι σύμμαχος της. Αρκετά τα παραδείγματα ενεργειακής αυτάρκειας κ διαχείρισης αποβλήτων σε κοινωνίες μικρές και μεγάλες.

Όσο θα υπάρχει καπιταλισμός όμως δεν πρόκειται να μας αφήσουν να δοκιμάσουμε. Γιατί το κέρδος τους θα είναι πάντα πάνω από τις ζωές μας. Να μην τους επιτρέψουμε να πραγματοποιήσουν τα εγκλήματα τους.

Ενάντια στο νέο περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ESPIV/ KAI KAΘΕ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ ΦΩΝΗΣ

Την Πέμπτη 21/5 μετά από εντολή της πρυτανείας του Παντείου πανεπιστήμιου στην Δ/νση Μηχανοργάνωσης σταματά η λειτουργία του server του espiv. Ο espiv είναι μια αυτοοργανωμενη κινηματική δομή που προσφέρει την δυνατότητα σε πολλά εγχειρήματα να δημοσιεύουν /επικοινωνούν τον λόγο και την δράση τους ελεύθερα και αντιεμπορευματικά στο διαδίκτυο .Ο server βρίσκεται στο Πάντειο από την αρχή της λειτουργίας του espiv το 2008.

Στο συγκεκριμένο server φιλοξενούνται 850 blogs σωματείων βάσης, συνελεύσεων γειτονιάς, πολιτικών ομάδων και συλλογικοτήτων και είναι το βασικό μέσο έκφρασης τους στο internet. Αφορμή για το φίμωμα του espiv αποτέλεσε μια καταγγελία περί πνευματικών δικαιωμάτων για δυο τίτλους βιβλίων που ανέβηκαν σε μορφή PDF σε ένα από τα blogs που φιλοξενεί ο server.

Η καταστολή εναντίον του espiv έρχεται να προστεθεί στην προσπάθεια του κράτους να καταστείλει κάθε κοινωνικό ταξικό αγώνα, από τις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, τους αγώνες των κρατούμενων και των μεταναστ(ρι)ών, τους αγώνες του προλεταριάτου, τους αγώνες κατοίκων πολλών περιοχών του ελλαδικού χώρου που αγωνίζονται για γη και ελευθερία κόντρα στις ορέξεις του κεφαλαίου για εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και τη λεηλασία της φύσης.

Στην καταστολή απαντάμε με αλληλεγγύη. Ενάντια στον ολοκληρωτικό έλεγχο και τα ΜΜΕ απαντάμε με με αυτοοργανωμένες υποδομές ελεύθερης έκφρασης. Στο ψευτοδίλημμα κρατικό/ιδιωτικό καταφάσκουμε στο δημόσιο, αυτό δηλαδή που ανήκει σε ολόκληρη την κοινωνία ελευθέρα και ανεμπόδιστα. Ενάντια στο κόσμο της υποταγής και της ρουφιανιάς αντιτάσσουμε τον κόσμο της ισότητας, της κοινοκτημοσύνης της αλληλοβοήθειας. Να νικήσει η Αλληλεγγύη.

Μικροφωνική αλληλεγγύης στους μετανάστες/τριες

Ενάντια στην εθνικιστική προπαγάνδα – Αλληλεγγύη στους μετανάστες

 

Ο ελλαδικός χώρος εδώ και δεκαετίες αποτελεί σημείο από το οποίο κατατρεγμένοι από την Ασία και την Αφρική, περιοχές λεηλατημένες από τα πιο επιθετικά κομμάτια του κεφαλαίου, προσπαθούν να βρουν πέρασμα προς την Ευρώπη. Από το 2015 τα έντονα προσφυγικά/μεταναστευτικά ρεύματα έγιναν πηγή εκμετάλλευσης για το ελληνικό κράτος το οποίο τα χρησιμοποίησε ως μοχλό πίεσης για την εισροή επιδοτήσεων από την ΕΕ. Μεγαλοεργολάβοι, ΜΚΟ, στρατός, ιδιοκτήτες ακινήτων και κάθε λογής αρπακτικό τσέπωσε λεφτά από την μπίζνα με ανθρωπιστικό πρόσωπο. Θέσεις εργασίας άνοιξαν και μαζί με τα πενιχρά επιδόματα προς τους πρόσφυγες τόνωσαν την ενεργό ζήτηση στην ελληνική οικονομία.

Όλα αυτά βέβαια χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα πλάνο για να προσφερθούν παροχές στους πρόσφυγες για να ενταχθούν στη νέα τους πραγματικότητα. Το αντίθετο. Καμπ με σκηνές και κοντέινερ γέμισαν την επικράτεια όπου άνθρωποι στοιβάζονται αποκομμένοι από τον κοινωνικό ιστό χωρίς καμία βοήθεια ώστε να μάθουν τη γλώσσα και να επιχειρήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν. Στα νησιά χιλιάδες άνθρωποι εγκλωβίζονται όντας όμηροι των πολιτικών παιχνιδιών ΕΕ, ελληνικού και τουρκικού κράτους.

Τα χρόνια όμως πέρασαν. Η κάνουλα των επιδοτήσεων άρχισε γρήγορα να κλείνει και σε συνδυασμό με την διάψευση των προσδοκιών των ψηφοφόρων για τις μαγικές λύσεις εντός καπιταλισμού που έταξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ένα νέο εθνικό αφήγημα αναδύθηκε, το οποίο καβάλησε η τότε αντιπολίτευση ως κύμα που την ανέβασε στην εξουσία. Η ΝΔ προεκλογικά υπόσχεται να σφραγίσει (!) τα σύνορα, να χτίσει κλειστά κέντρα κράτησης μεταναστών και να απελάσει χιλιάδες ανθρώπους. Στον κυρίαρχο λόγο οι μετανάστες μετατράπηκαν σε εισβολείς με τη ρατσιστική ρητορεία – μέχρι πρότινος περιθωριακή – να γίνεται η επίσημη φωνή της πολιτείας.

Αν και πολλά από αυτά που η κυβέρνηση υποσχέθηκε αντίκεινται ακόμα και στο διεθνές δίκαιο οπότε τα πάγωσε τον πρώτο καιρό της διακυβέρνησής της, η επιδείνωση της οικονομίας επέβαλε την ανακάλυψη εθνικών επιτυχιών. Στο “έπος του Έβρου” ο στρατός με κάθε λογής παραστρατιωτικούς εθνοφύλακες και μη να συνδράμουν πυροβολεί, ξυλοκοπεί και βασανίζει πρόσφυγες που προσπάθησαν μαζικά να περάσουν τα σύνορα. Οι διαδικασίες αιτήσεων για αίτηση διεθνούς προστασίας παγώνουν ενάντια σε κάθε μορφή διεθνούς δικαίου. Δημιουργούνται κλειστά κέντρα και οι παράνομες επαναπροωθήσεις αυξάνονται σε μορφή επιδημίας. Ακόμα και άνθρωποι που μένουν χρόνια στην Ελλάδα απαγάγονται μέσα από πόλεις και στρατιώτες τους περνάνε κατά ομάδες μέσα από μονοπάτια προς την Τουρκία…

Οι διαδικασίες εξετάσεων των αιτήσεων ασύλου επισπεύδονται με πρόθεση να αποτρέπονται οι αιτούντες άσυλο να έχουν επαρκή χρόνο για να έχουν νομική προετοιμασία ενώ τα χρονικά όρια για την κατάθεση έφεσης συμπιέζονται ώστε να αποκλείονται από νομική βοήθεια για τα αιτήματα τους. Στα νησιά, όπου οι εγκλωβισμένοι έχουν υπερδιπλασιαστεί τους τελευταίους μήνες, εκδόθηκαν με τη λήξη της καραντίνας 1400 απορριπτικές αποφάσεις σε μια ημέρα με τους πρόσφυγες να έχουν 10 μέρες περιθώριο για την κατάθεση ένστασης.

Η κρίση του COVID-19 αντιμετωπίστηκε στο μεταναστευτικό υπό το ίδιο ρατσιστικό πρίσμα. Στα καμπ δεν υπήρχε το παραμικρό μέτρο ασφάλειας. Πρόσφυγες χωρίς βασικές συνθήκες υγιεινής όπως η στέγη ή η πρόσβαση σε ζεστό νερό στοιβάχτηκαν περιμένοντας πότε θα φτάσει κάποιο κρούσμα. Όταν σε καμπ παρουσιάστηκαν κρούσματα η απάντηση του κράτους ήταν η πλήρης απαγόρευση κυκλοφορίας και ο εγκλεισμός των ανθρώπων εντός αυτών. Ακόμα και σήμερα στους διαμένοντες σε καμπ κατ’ εξαίρεση υπάρχουν περιορισμοί κυκλοφορίας.

Πέρα από το θεσμικό ρατσισμό αυτού τους μήνες είδαμε σε διάφορα μέρη της ελλαδικής επικράτειας κομμάτια των τοπικών κοινωνιών να μετατρέπονται σε αγριεμένο όχλο. Από εμπρησμούς ξενοδοχείων που προορίζονταν για να φιλοξενήσουν πρόσφυγες και εμπρησμούς σχολείων μέχρι την αποτροπή προσφύγων που έφταναν σε βάρκες από το να κατέβουν στην παραλία εν μέσω χυδαίων σχολίων, η απανθρωπιά βρίσκεται στο προσκήνιο και διεκδικεί κυρίαρχο ρόλο.
Και επειδή η απανθρωπιά αγαπάει το φασισμό και τη βλακεία όλος ο συρφετός φασιστικών γκρουπούσκολων έσπευσε να επωφεληθεί καλώντας αντιμεταναστευτικά συλλαλητήρια παντρεμένα με κάθε είδους ψεκασμένη θεωρία. Εμβόλια, τσιπάκια, 5G και κάθε απίθανη “απειλή για το έθνος” βρήκε στέγη κάτω από την ομπρέλα των φασιστών για να πλαισιώσει τον αντιμεταναστευτικό θίασο.

Και τώρα όμως όπως και πάντα είμαστε εδώ για να τους πούμε πως οι μετανάστες και οι πρόσφυγες ΔΕΝ είναι μόνοι. Είμαστε και θα είμαστε πάντα δίπλα στα κύματα των κατατρεγμένων που είναι απόνερα της καπιταλιστικής λεηλασίας του πλανήτη. Είμαστε και θα είμαστε πάντα απέναντι στα σκοτάδια που προσπαθούν να επιβάλουν οι σύγχρονοι μελανοχίτωνες. Είμαστε εδώ και θα αντισταθούμε στην ολοκληρωτική μορφή που παίρνει το κράτος απέναντι στους εκμεταλλευόμενους και τους καταπιεσμένους ντόπιους ή μη.

Με συνεχή και αδιαπραγμάτευτο αγώνα για την οργάνωση των από τα κάτω ντόπιων και μεταναστών. Ενάντια στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων που θέλει τους μετανάστες/τριες είτε φθηνό εργατικό δυναμικό είτε περισσευούμενο. Ενάντια στην κρατική αφήγηση που θέλει τους μετανάστες/τριες υγειονομική “απειλή”. Ενάντια στη βαθιά ριζωμένη στην ελληνική κοινωνία αντίληψη περί ανωτερότητας της ελληνικής φυλής, απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις, εκκενώσεις και εμπρησμούς των εστιών τους. Είμαστε εδώ για να παλέψουμε μαζί τους και για τα αυτονόητα: για χαρτιά για όλους/ες, για ελεύθερη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, στέγαση κ.α αλλά και για να οραματιστούμε και να στοχεύσουμε μαζί σε ένα κόσμο ισότητας αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Mικροφωνική αλληλεγγύης στους μετάναστες/τριες
την Πέμπτη 28 Μάη στις 19:00,
τόπος: ομπρέλες νέας παραλίας.

Παρέμβαση αλληλεγγύης σε διανομείς/courier σε εταιρίες ταχυμεταφορών

Με το ξέσπασμα της πανδημίας του COVID-19, τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και σε παγκόσμια κλίμακα, ήρθαμε αντιμέτωποι/ες με μια σειρά μέτρων κρατικής διαχείρισης της κατάστασης. Μέτρα που αφορούσαν τόσο το κοινωνικό επίπεδο (απαγόρευση συναθροίσεων και ελευθερίας μετακινήσεων) όσο και το οικονομικό. Το κράτος επιχείρησε τον αποκλεισμό της κοινωνικής βάσης από τη δημόσια σφαίρα για να συγκαλύψει τα κενά που χρόνια δημιουργούσε σε κοινωνικές ανάγκες ζωτικής σημασίας όπως η περίθαλψη, ενώ ταυτόχρονα φρόντισε να καταστήσει σαφές ότι και αυτή την αναζωπύρωση της οικονομικής κρίσης θα την πληρώσουν οι εκμεταλλευόμενοι/ες.
Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της οικονομικής δραστηριότητας σταμάτησε, ενώ αυτό που έμεινε ανοιχτό έπρεπε να συνεχίσει την κυκλοφορία του κεφαλαίου με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Επομένως, εργαζόμενοι/ες σε κλάδους όπως η περίθαλψη, το delivery και οι ταχυμεταφορές, στα supermarket και την  καθαριότητα  παρέα με τους εργαζόμενους   από το σπίτι  έπρεπε να δουλεύουν σε εξαντλητικά ωράρια με μεγαλύτερο φόρτο εργασίας και να  δέχονται κάθε είδους εργοδοτικής αυθαιρεσίας όπως ελλειπή μέτρα προστασίας και απλήρωτες υπερωρίες με τις ευχές του κράτους. Με το άνοιγμα ξανά της οικονομικής δραστηριότητας, το εργασιακό μας μέλλον γίνεται ακόμη πιο επισφαλές με απολύσεις, αναστολές συμβάσεων, λιγότερα και μικρότερα μεροκάματα προ των πυλών.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, σαν μια ελάχιστη πράξη ταξικής αλληλεγγύης και στα πλαίσια συντονισμένων παρεμβάσεων από συλλογικότητες της πόλης, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση το πρωί της Δευτέρας 11 Μάιου στις εταιρείες ταχυμεταφορών  ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ στην Εθνικής Αμύνης , στις Ταχυμεταφορές ΕΛΤΑ στην Α. Σβώλου, στην SPEEDEX  στην Δεσπεραί, στην ACS στην Τσιμισκή και στην DHL στην Αγγελάκη με κείμενα, τρικακια και πλοτερ.
Απέναντι στις συνεχείς επιθέσεις κράτους και κεφαλαίου απαντάμε με συναδελφικοτητα, αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια μεταξύ των εκμεταλλευομένων και οργάνωση στη βάση.Καμία εργαζόμενη και εργαζόμενος μόνος απέναντι στα αφεντικά.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΡΩΕΣ  ΟΥΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤ(ΡΙ)ΕΣ 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ COURIER

Κοινή αφίσα δομών αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στην Θεσσαλονίκη

Την ώρα αυτή που αγωνιούμε, για το αν και πότε θα πληρωθούμε ώστε να καταφέρουμε να τη βγάλουμε, για το αν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε νοίκι και λογαριασμούς, για το αν θα μας βγάλουν από τα σπίτια μας γιατί αυτά μπορεί να είναι καταλήψεις, την ώρα αυτή που, αν είμαστε εργαζόμενοι στο σύστημα υγείας, σε σουπερμαρκετ, ντελίβερι κλπ μας πεθαίνουν στη δουλειά, οι άνεργες και επισφαλείς εργαζόμενες είναι σε αδιέξοδο, οι μετανάστες μένουν εγκλωβισμένοι υπό άθλιες συνθήκες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και άστεγες στο δρόμο, οι κρατούμενοι ζουν στην εξαθλίωση και κάποιες πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας, την ώρα αυτή γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ, ότι δεν έχουμε να ελπίζουμε σε τίποτα άλλο πέρα από τις σχέσεις και τα δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που χτίζουμε μεταξύ μας.
Στηρίζουμε τους αποκλεισμένους και τις αόρατες
Χτίζουμε δομές και διαδικασίες κοινωνικής κα ταξικής αλληλεγγύης

Διασυλλογική ανταπόκριση από την πανελλαδική ημέρα δράσης για την υγεία

Η πανδημία του covid-19 και η συνυφασμένη με αυτόν τρέχουσα υγειονομική κρίση μάς έφερε όλους και όλες, όπου κι αν ζούμε, ενώπιον μιας πρωτόγνωρης κατάστασης, η οποία φαίνεται πως όξυνε σε εκρηκτικό βαθμό την αποσταθεροποίηση της ήδη αποσαθρωμένης παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας που κλονίζεται για ακόμα μία φορά λόγω των εσωτερικών της αντιφάσεων.

Η κρατική πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας έχει καταστήσει ακόμα πιο επαχθείς τους όρους επιβίωσης για την πλατιά κοινωνική πλειοψηφία, εντείνοντας την ταξική της υποτίμηση και καθιστώντας αδύνατη την κάλυψη βασικών αναγκών. Το δημόσιο σύστημα υγείας επί μακρά σειρά ετών απαξιώθηκε δια της κρατικής υποχρηματοδότησης και των απανωτών ιδιωτικοποιήσεων. Η διάλυση της δημόσιας υγείας έγινε ακόμα πιο αισθητή στην περίοδο που τώρα διανύουμε λόγω του επείγοντος της κατάστασης και των αυξημένων αναγκών που γεννήθηκαν, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι πέραν του κορωνοϊού πρέπει να αντιμετωπίζονται και οι λοιπές παθήσεις.

Εν ολίγοις, τα δημόσια νοσοκομεία είναι υποστελεχωμένα, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό έρχεται αντιμέτωπο με εξαντλητικό φόρτο εργασίας, ενώ οι υλικοτεχνικές υποδομές είναι από ελλιπείς έως και ανύπαρκτες σε αρκετές περιπτώσεις. Το κράτος αντί να αναλάβει τις ευθύνες του για τη ζημιά που προκάλεσε τα τελευταία χρόνια στο κοινωνικό σύνολο και δη στα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα, αντί να δώσει μια ανάσα ανακούφισης στο δημόσιο σύστημα υγείας που ασφυκτιά, προτίμησε εντούτοις να ενισχύσει τις επιχειρήσεις, τους καναλάρχες, του μεγαλοεργολάβους, τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών κλινικών και διαγνωστικών κέντρων, αλλά και να θωρακίσει περαιτέρω τον κατασταλτικό του μηχανισμό με ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας. Όχι μόνο ενισχύει και φοροαπαλλάσσει προκλητικά το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά αποποιείται και τις ευθύνες των εγκληματικών πολιτικών του, τις οποίες μεταβιβάζει με την αρωγή του αστικού προπαγανδιστικού μηχανισμού στις πλάτες της κοινωνίας υπό το περίφημο αφήγημα της «ατομικής ευθύνης».

Δεν πέφτουμε όμως από τα σύννεφα. Άλλωστε, το κράτος φροντίζει με κάθε δυνατό τρόπο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, των καπιταλιστών δηλαδή. Επιπλέον, είναι πέρα για πέρα γνωστό ότι στον καπιταλισμό οι ανθρώπινες ανάγκες και τα βασικά για όλους αγαθά καθίστανται εμπορεύματα, καθώς υπάγονται αναγκαστικά στις βασικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Τα παρεπόμενα της εμπορευματοποίησης των ανθρώπινων αναγκών, και της δημόσιας και δωρεάν πρόσβασης στην υγεία μεταξύ άλλων, τα βιώνουμε σήμερα με τον πλέον ειδεχθή τρόπο στα πλαίσια της τρέχουσας κρίσης (υγειονομικής και καπιταλιστικής).

Η κοινωνική ομάδα που βιώνει καθημερινά στο πετσί της τις συνέπειες αυτής της κρατικής πολιτικής είναι το προσωπικό των νοσοκομείων, το οποίο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή στη μάχη για την αποτελασματική αντιμετώπιση του covid-19, όντας εξαντλημένο από τον βαρύ φόρτο εργασίας και τα ατελείωτα ωράρια, υπο-αμειβόμενο χωρίς καμία επιπλέον οικονομική στήριξη από το κράτος και εκτεθειμένο στον κίνδυνο του ιού, αλλά και της μελλοντικής επισφάλειας ή ανεργίας (βλ. 4μηνη παράταση των συμβάσεων για τους επικουρικούς γιατρούς).

Στις 7 Απριλίου, με πρωτοβουλία της ΟΕΝΓΕ, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό προχώρησε συντονισμένα σε πανελλαδική σε κινητοποίηση έξω από τα νοσοκομεία. Η κινητοποίηση αυτή πλαισιώθηκε και από μια πληθώρα σωματείων και συλλογικοτήτων που παρενέβησαν στους χώρους έξω από τα νοσοκομεία δείχνοντας έμπρακτη αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους υγειονομικούς. Ο αγώνας των υγειονομικών, όμως, ήρθε αντιμέτωπος με την χυδαιότητα των δυνάμεων καταστολής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την προσπάθεια ομάδων ΔΙΑΣ να διαλύσουν τη συγκέντρωση έξω από τον Ευαγγελισμό. Από την άλλη, τα καθεστωτικά ΜΜΕ έκρυψαν κάτω από το χαλί οποιαδήποτε είδηση και ανακοίνωση σχετικά με τα αιτήματά τους, επιδιώκοντας παράλληλα να αμαυρώσουν την εικόνα αυτών των κινητοποιήσεων στον δημόσιο λόγο.

Σήμερα 28 Απριλίου, η ΟΕΝΓΕ καλεί σε ακόμα μία πανελλαδική κινητοποίηση στα νοσοκομεία της επικράτειας, με κυριότερα αιτήματα την «μονιμοποίηση των επικουρικών γιατρών, όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, πρόσληψη όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού (γιατρών, νοσηλευτών και λοιπού υγειονομικού προσωπικού) για τη στελέχωση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας, μέτρα και μέσα προστασίας για την υγεία και την ασφάλεια των υγειονομικών, ένταξη του κλάδου στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

Ως μέρος της κοινωνίας που αγωνίζεται για ισότητα και ελευθερία απέναντι στο δίκιο των ισχυρών και την εκμετάλλευση, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των υγειονομικών στηρίζοντας τα αιτήματά τους. Συμμετείχαμε, λοιπόν, στις επιμέρους κινητοποιήσεις των υγειονομικών που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, πετώντας τρικάκια, ανοίγοντας πανό και μοιράζοντας κείμενα στα προαύλια των νοσοκομείων ΑΧΕΠΑ, Γεννηματάς, Άγιος Δημήτριος, Θεαγένειο και Ιπποκράτειο.

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ

Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ Ο COVID-19 ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΟΛΩΝ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ – ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
Κατάληψη Terra Incognita
Πυρανθός – Αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης
Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

 

Να κερδίσουμε τη ζωή να πολεμήσουμε το θάνατο

To τελευταίο διάστημα ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις με αφορμή τον κορωνοϊό. Ένας νέος ιός που ξεκίνησε κατά τα φαινόμενα από μια επαρχία της Κίνας και μέσα σε διάστημα τριών μηνών εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα στο παγκοσμιοποιημένο ανθρώπινο χωριό, με αποτέλεσμα σήμερα να απειλεί ανθρώπους και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του πλανήτη. Η ιστορία των πανδημιών δεν είναι κάτι άγνωστο στην καταγεγραμμένη ιστορία. Θα λέγαμε ότι είναι συνυφασμένη με την παρουσία του ανθρώπου στη γη.

Οι ανεξέλεγκτες ανθρωπογενείς δραστηριότητες και οι καταστροφικές επεμβάσεις στη φύση όμως – απότοκα του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής – θέτουν αναπόδραστα και μαζικά χειρότερους όρους τόσο για την αύξηση συχνότητας πανδημιών όσο και για την επικινδυνότητα τους. Είναι γεγονός όμως ότι η εξελικτική πορεία της ζωής στον πλανήτη δεν είναι τελεολογική και σίγουρα δεν περιορίζεται και δεν εξαντλείται από την παρουσία η μη του ανθρώπινου είδους στη γη. Η φύση έχει τους προσαρμοστικούς μηχανισμούς για να συνεχίσει την αέναη πορεία της, ο άνθρωπος όμως;

Αλήθεια, πόσο έκπληκτους μας άφησε το ξέσπασμα της πανδημίας; Όλοι γνωρίζουμε ότι οι ανταγωνισμοί σε όλα τα πεδία της οικονομίας (ενέργεια, παραγωγή προϊόντων, εμπόριο κ.λ.π.) αλλά και των πολέμων αποτελούν την γενεσιουργό αιτία της οικολογικής καταστροφής που επιφέρει – μέσα σε όλα – και την κλιματική αλλαγή. Η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων επιφέρει συστηματική οικολογική υποβάθμιση. Η αποψίλωση των δασών, η καταστροφή των βιοτόπων, η βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία οδηγούν στο να μεταφερθούν παθογόνοι οργανισμοί στον άνθρωπο. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις όπου συνωστίζονται εκατομμύρια κόσμου συνιστούν το ιδανικό περιβάλλον ώστε να εξαπλωθεί, να μεταλλαχθεί και δυνάμει να προκαλέσει πανδημία ένας άγνωστος ιός.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Στην πρώτη γραμμή μάχης για την αντιμετώπιση της πανδημίας καλούνται οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας. Όπως σε κάθε πόλεμο ο στρατηγός ντοπάρει τα μυαλά των στρατιωτών με ψωροπερηφάνεια πριν τους στείλει σαν πρόβατα σε σφαγή. Έτσι κι εδώ. Με χειροκροτήματα και παχιά λόγια επιδιώκουν να κρύψουν το γεγονός ότι για χρόνια το κράτος απαξίωνε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και ρήμαζε τα νοσοκομεία αφήνοντας τεράστιες ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, υποδομή και υγειονομικό υλικό.Τώρα το υγειονομικό προσωπικό (ιατρικό, νοσηλευτικό, παραϊατρικό) καλείται να σταθεί απέναντι στον ιό με πενιχρά μέσα, χωρίς τα κατάλληλα μέτρα προστασίας (μάσκες, γάντια κτλ) δουλεύοντας με εξαντλητικά ωράρια σε νοσοκομεία που διαθέτουν ελάχιστες κλίνες ΜΕΘ. Ακόμα και αυτή την κρίσιμη στιγμή το κράτος αντί να στηρίξει έστω τύποις την δημόσια περίθαλψη έχει το θράσος να προαναγγέλει δήθεν προσλήψεις (ενώ ψάχνει κορόιδα για επισφαλή εργασία με μπλοκάκι), να ψάχνει εθελοντές και αντί να επιτάξει τα ιδιωτικά νοσοκομεία να τα επιδοτεί, για παράδειγμα δίνει σε αυτά 1600 ευρώ για μια κλίνη ΜΕΘ το διπλάσιο δηλαδή από ότι έδινε πρώτα. Έτσι φτάσαμε στο σημείο τα νοσοκομεία να ζητούν δωρεές πολιτών ώστε να προμηθευτούν τα στοιχειώδη. Οι μελέτες δείχνουν ότι το ποσοστό θνητότητας από τον ιό COVID-19 βρίσκεται σε ευθεία συνάρτηση με το σύστημα υγείας. Απλούστατα, όσο πιο καλά εξοπλισμένα είναι τα νοσοκομεία τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα σωθούν (βλ. Γερμανία).

Το ιδεολόγημα της ατομικής ευθύνης

Το κράτος και τα παπαγαλάκια του προετοιμάζουν το έδαφος για φρενάρουν την κοινωνική οργή που έρχεται. Με θέσφατο το μότο για την ατομική ευθύνη επιχειρεί να μας κάνει συνένοχους στο έγκλημα. Δεν αποδεχόμαστε καμιά ατομική ευθύνη. Την απόλυτη ευθύνη τη φέρει το κράτος και οι διαχειριστές του με τις εγκληματικές πολιτικές του. Την ευθύνη των μνημονίων, των ιδιωτικοποιήσεων, του αποκλεισμού από την περίθαλψη των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, των εργατικών “ατυχημάτων”, του εγκλεισμού των προσφύγων και μεταναστών, των άθλιων συνθηκών στα κολαστήρια φυλακών και ψυχιατρείων κ.α

​Η επίθεση κράτους και κεφαλαίου συνεχίζεται…

Η κρίση που εμφανίζεται με αφορμή τον κορωνοϊό έχει παγώσει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας. Το κράτος μας καλεί για μία ακόμη φορά να βάλουμε πλάτη για τη σωτηρία της εθνικής οικονομίας. Αρχικά, θα παρθούν μέτρα για την τόνωση της οικονομίας. Αυτό σημαίνει ότι αυτοί που θα κληθούν να πληρώσουν την κρίση θα είναι το παγκόσμιο προλεταριάτο και τα κατώτερα στρώματα. Οι εργαζόμενοι στα super market, ντελίβερι/ κούριερ/ εργάτες σε εργοστάσια και εργάτες γης συνεχίζουν να δουλεύουν σε εξαντλητικές συνθήκες και με ανύπαρκτα μετρά προστασίας. Η εργασιακή τους συνθήκη, πριν και από το ξέσπασμα της πανδημίας, περιελάμβανε μαύρη εργασία, μισά ένσημα, απλήρωτες υπερωρίες, ενδεχομένως μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, πόσο μάλλον στην παρούσα κατάσταση. Τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν περιλαμβάνουν μείωση 50% του μισθού μέχρι το ξεπέρασμα της κρίσης, δίνουν το δικαίωμα στα αφεντικά για διεύρυνση της εκ περιτροπής εργασίας και επέκταση της μερικής εργασίας για τους μισούς εργαζόμενους ανάλογα με το συμφέρον τους, αναστολή συμβάσεων και ακύρωση των καταγγελιών που έγιναν μετά τις 18 Μαρτίου.

Όλα αυτά τα χρόνια που συστηματικά το κράτος (και) στο όνομα της κρίσης υποβάθμιζε και συνεχίζει να υποβαθμίζει βασικές κοινωνικές ανάγκες όπως η περίθαλψη και η εκπαίδευση δεν παρέλειψε ποτέ να σπαταλά δημόσιο χρήμα σε εξοπλιστικά προγράμματα και στην πολεμική του προετοιμασία εντός και εκτός συνόρων. Με ένα διαλυμένο – εδώ και χρόνια – δημόσιο σύστημα υγείας, πρώτο μέλημα της κυβέρνησης ήταν η πρόσληψη 5.000 μπάτσων για την καταστολή της ενδεχόμενης κοινωνικής οργής και η παροχή 11 εκ. ευρώ σε καναλάρχες για την “προώθηση της καμπάνιας” για τον κορωνοϊό και όχι για την αντιμετώπιση της ίδιας της πανδημίας. Στο ζοφερό μέλλον που μας επιφυλάσσουν κράτος και αφεντικά έρχονται να προστεθούν οι διακρατικοί ανταγωνισμοί και ενδεχόμενες πολεμικές συρράξεις. Η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι και επιδιώκουν το αλληλοφάγωμα των προλετάριων για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Ο πόλεμος ανοίγει νέα πεδία κερδοφορίας και ‘’δημιουργικής καταστροφής’’ εμπορευμάτων και ανθρώπινου δυναμικού μιας και η δολοφονική μηχανή που λέγεται καπιταλισμός χρειάζεται καύσιμο, σάρκα και αίμα.

Κοινωνικός έλεγχος αντί περίθαλψης

Το κράτος επιλέγει να διαχειριστεί ένα ζήτημα δημόσιας υγείας με όρους αστυνομοκρατίας, στρατιωτικοποίησης και επιβολής της δημόσιας τάξης μέσω της απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Μέσα από αυτή τη διαχείριση, ο κρατικός μηχανισμός καταδεικνύει το αντικοινωνικό του πρόσωπο. Με αυτό τον τρόπο ουσιαστικά δεν μεριμνά για τις ανάγκες της κοινωνίας, τη δημόσια υγεία και την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά για το πώς θα αποκρύψει τα κενά που χρόνια δημιούργησε, προσπαθώντας να μεταφέρει την ευθύνη στους πολίτες. Αντί να στοχεύσει στη μαζική διενέργεια τεστ για τον ιό (διατηρώντας τα πανάκριβα προς όφελος των ιδιωτών, χωρίς δυνατότητας χρήσης τους από την κοινωνία) και την αποτελεσματική αντιμετώπισή του, επενδύει στην ακραία εξατομίκευση, στο φόβο, τον έλεγχο και την επιτήρηση της κοινωνικής βάσης. Μέσω της πανδημίας, τους δίνεται η ευκαιρία να λάβουν μέτρα εξαθλίωσης και καταστολής που ούτως ή άλλως ονειρεύονταν να εφαρμόσουν, διεξάγοντας παράλληλα ένα πρώτης τάξης κοινωνικό πείραμα που αφορά την μαζική καθυπόταξη πληθυσμού. Έτσι, το κράτος αυτοπαρουσιάζεται ως ο απόλυτος ορθολογικός ρυθμιστής στην κοινωνία των “ανώριμων” και “απρόσεκτων” πολιτών που θα εγγυηθεί για την ασφάλεια τους.

Πρόταγμα

Με πυξίδα την κοινωνική υπευθυνότητα προστατεύουμε και περιφρουρούμε τη βασική ανάγκη για δημόσια υγεία όχι ως εντολοδόχοι, αλλά ως αγωνιζόμενοι. Ανασυντασσόμαστε: Μετά την “καταιγίδα” θα έχουμε έναν διαφορετικά διαμορφωμένο κόσμο να αντιπαλέψουμε. Οφείλουμε να βάλουμε ανάχωμα στην ολομέτωπη επίθεση που δέχεται η τάξη μας. Οφείλουμε να δράσουμε στο τώρα να δημιουργήσουμε ομάδες στήριξης και αλληλοβοηθείας των ευάλωτων ομάδων. Να οργανώσουμε απεργίες ενοικίων και αρνήσεις πληρωμών (ΔΕΚΟ). Να βάλουμε φρένο σε άλλες ιδιωτικοποιήσεις. Να κόψουμε το αέρα στα αφεντικά, παίρνοντας δύναμη από τους αγώνες του παρελθόντος να οργανώσουμε την αντεπίθεση μέσα από σωματεία βάσης και εργατικές ομάδες. Να τσακίσουμε τον αναδυόμενο φασισμό. Να εμποδίσουμε της φύσης τη λεηλασία. Δυο κόσμοι βρίσκονται σε σύγκρουση, ο κόσμος της ζωής κόντρα στον κόσμο του θανάτου. Να πάμε εκεί που αγαπάμε σε ένα καλύτερο μέλλον, σε ένα κόσμο που να βασίζεται στις άξιες της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και κοινοκτημοσύνης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ – κοινωνική αυτοοργάνωση
ΟΡΓΑΝΩΣΗ στο σήμερα για τους αγώνες του αύριο
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στις επιταγές κράτους – κεφαλαίου

 

Στηρίζουμε την αντιπολεμική/ διεθνιστική διαδήλωση αλληλεγγύης στους μετανάστες και τις μετανάστριες

Πέμπτη 05/03 18:00 Καμάρα

Το πρωί του Σαββάτου 29/2 ο Ταγίπ Ερντογάν ανακοινώνει το ¨άνοιγμα των συνόρων¨. Χιλιάδες μετανάστ(ρι)ες φτάνουν στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας με την ελπίδα πως θα συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Ευρώπη. Στα σύνορα τους περιμένει  καταστολή της αστυνομίας – στρατού και των δυο κρατών που τους υποδέχονται με δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και αληθινά πυρά. Την ώρα που μπάτσοι, καραβανάδες παρέα με τον φασιστικό εσμό που έχει μαζευτεί στα σύνορα ληστεύοντας κ χτυπώντας τους κατατρεγμένους, τα ΜΜΕξαπάτησης διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα παρουσιάζοντας τα θύματα σαν θύτες και τους θύτες σαν ήρωες.

Μία από τις κυριότερες αιτίες που γεννούν τη μετανάστευση είναι οι καπιταλιστικοί πόλεμοι. Η ισοπέδωση ολόκληρων περιοχών, οι συγκρούσεις για τα συμφέροντα των κυρίαρχων, η οικονομική εξαθλίωση και η πείνα που επιφέρουν, ευθύνονται για τη μετακίνηση ολόκληρων πληθυσμών. Όσοι και όσες καταφέρουν να επιβιώσουν από το ταξίδι, το μέλλον που τους περιμένει στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο είναι είτε να αποτελέσουν φτηνά εργατικά χέρια είτε να καταλήξουν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης ή στη φυλακή ως περίσσευμα. Με την αναζωπύρωση των πολεμικών συρράξεων  το μόνο σίγουρο είναι ότι θα βρεθούμε ξανά με ανθρώπους κυνηγημένους γύρω μας. Εμείς από την πλευρά μας πάντως θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε σε θέση μάχης απέναντι σε εθνικιστικά και ρατσιστικά παραληρήματα, στην κρατική μηχανή (μπάτσους, στρατό, διευθυντές, δημάρχους κ λοιπούς παρατρεχάμενους) που προσπαθούν να κάνουν τη ζωή δύσκολη και αβίωτη σε όλους αυτούς τους κατατρεγμένους του κόσμου και σε όποια παρακρατική οργανωμένη ή μη ομάδα τολμήσει να απλώσει χέρι.

Με τους εκμεταλλευόμενους και τις καταπιεσμένες δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε από όποια μεριά του πλανήτη και αν προέρχονται, ενώ με τους εκμεταλλευτές μας εντός και εκτός των συνόρων η μάχη είναι διαρκής. Οι κυρίαρχοι επιδιώκουν το αλληλοφάγωμα των εκμεταλλευόμενων για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Προσπαθούν να μας διαιρέσουν ανάλογα με το χρώμα, τον τόπο προέλευσής μας, το φύλο μας. Η αλληλεγγύη στους μετανάστες πηγάζει μέσα από την ταξική μας θέση και την πολιτική μας συγκρότηση. Στήνοντας αναχώματα σε ρατσισμό και εθνικισμό και δημιουργώντας σχέσεις εμπιστοσύνης και ταξικής αλληλεγγύης οργανώνουμε τη δράση μας και συνεχίζουμε τη μάχη ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

Προβολή ντοκιμαντέρ – Bar οικονομικής ενίσχυσης

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

ΠΟΛΕΜΟΣ Α.Ε

Πέμπτη 12/3 19:00

στον Ε.Κ.Χ ΣΧΟΛΕΙΟ

Θα ακολουθήσει Punk Rock Bar οικονομικής ενίσχυσης

Load more