Τα Εξάρχεια ως διαρκής τόπος αγώνων πρέπει να μείνει ζωντανός και όχι να γίνει το μουσείο τους

Στο πώς διαμορφώνονται οι πόλεις που ζούμε αποτύπωνονται οι αποφάσεις της κυριαρχίας και της καταστολής. Αρχές Αυγούστου ξεκίνησαν οι εργασίες για την υλοποίηση δύο έργων για τα οποία υπάρχουν πολλές αντιδράσεις. Αυτά είναι: η κατασκευή της γραμμής 4 του μετρό στην πλατεία Εξαρχείων, και η ανάπλαση του λόφου του Στρέφη από την τεχνική εταιρεία ΤΟΜΗ ΑΒΕΤΕ (Θυγατρική της ΑΚΤΩΡ), έργα που έχουν προαναγγελθεί αρκετά χρόνια πριν. Τα έργα ξεκίνησαν με τη συνοδεία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων που στάθηκε επιθετικά απέναντι σε κάθε ανάγκη και επιθυμία της γειτονιάς και των κατοίκων. Με την έναρξη των εν λόγω έργων ξεκίνησε η άγρια καταστολή, ξύλο, χημικά, προσαγωγές συλλήψεις στους κατοίκους που αντιστέκονται…

Η ιστορία με τον εξευγενισμό (gentrification) των Εξαρχείων πηγαίνει πολύ πίσω. Μέσα από ένα κεντρικό σχεδιασμό που κεντρικούς άξονες έχει την αστυνομοκρατία, τις ναρκομαφίες, τις επιθέσεις των κόσμο του αγώνα τις εκκενώσεις πολιτικών και στεγαστικών καταλήψεων μεταναστών/ριων, συνεπικουρούμενο από την αισθητική και υγιεινή υποβάθμιση επιχειρείται σταδιακά αλλά συστηματικά να αλλάξει για πάντα ο χαρακτήρας των Εξαρχείων και του λόφου του Στρέφη. Στη συνέχεια έρχονται τα funds και οι μεγαοεπενδυτές του Αirbnb που αγοράζουν ολόκληρα κτίρια κοψοχρονιά και οι γειτονιές γίνονται φιλέτα για τουριστική εκμετάλλευση…Κατόπιν, τα ενοίκια εκτοξεύονται και έτσι οι άνθρωποι της τάξης μας ξεσπιτώνονται μέσα σε μια νύχτα.

Η πόλη ως ζωντανός οργανισμός υπόκειται διαρκείς μεταβολές ως αποτέλεσμα των κοινωνικών και ταξικών ανταγωνισμών. Η Αθήνα σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές μητροπόλεις έχει μια ιδιαιτερότητα διότι το κέντρο της δεν είναι αμιγώς τουριστικοποιημένο (ακόμα) αλλά συγκεντρώνει ανομοιογενείς πληθυσμούς εργαζομένων, φοιτητών, μεταναστών, αστέγων, τοξικοεξαρτημένων, φτωχοδιάβολων κ.α. Ο εξευγενισμός μιας περιοχής είναι μια διεθνής πρακτική που μπορεί να διαφοροποιείται σε σημεία από περιοχή σε περιοχή λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, αντανακλά όμως πάντα τις επιταγές του (κτηματικού) κεφαλαίου.. Απώτερος στόχος είναι η βίαιη αλλαγή της κοινωνικής σύνθεσης και η απονέκρωση του κοινωνικού ιστού με συνεπακόλουθη επίδραση στους κοινωνικοταξικούς αγώνες. Ο δημόσιος χώρος πλήττεται παντού. Η πλατεία ως δομικό στοιχείο της πόλης αποσυνδέεται από την ανθρώπινη ανάγκη της συνάντησης. Στην μελλοντική μητρόπολη ο δημόσιος χώρος θα είναι απομεινάρι μιας άλλης εποχής, υποβαθμισμένος και εγκαταλειμμένος. Στη θέση του δημιουργούνται απονεκρωμένες και ελεγχόμενες τσιμεντένιες ζώνες τουρισμού και κατανάλωσης.

Αυτή τη στιγμή η ιστορική πλατεία Εξαρχείων είναι ένα γιαπί που εγκαταστάθηκε για άγνωστο χρόνο. Δέντρα έχουν κοπεί και έχει τοποθετηθεί περίφραξη ύψους 5 μέτρων. Όλα αυτά  σε συνδυασμό με την καθημερινή παρουσία των μπάτσων να φρουρούν τις λαμαρίνες κάνει τους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται στην περιοχή να ασφυκτιούν. Το σχέδιο είναι η πλατεία να μετατραπεί σε μια τρύπα κατακόρυφης κίνησης και να εξαφανιστεί.

Aπό τη στιγμή που εγκαταστάθηκε το εργοτάξιο στην πλατεία ένα όργιο καταστολής εκτυλίσσεται καθημερινά. Παιδιά αναγκάζονται να περνάνε δίπλα από τους πάνολους μπάτσους για να πάνε στο σχολείο, καθημερινές αντεγκλήσεις, εκφοβισμός, τραμπουκισμοί λαμβάνουν χώρα. Αποκορύφωμα είναι η επίθεση με κεφαλοκλείδωμα σε δικηγόρους στις 02 Σεπτεμβρίου και η προσαγωγή τους, αλλά και τους το περιστατικό ωμής βίας που συνέβη στις 09 Σεπτεμβρίου όπου οι μπάτσοι εγκλώβισαν μέσα στις λαμαρίνες κακοποίησαν και έκλεψαν νεαρή γυναίκα.

Η γειτονιά των Εξαρχείων ως ιστορικός τόπος από τον οποίο ξεπήδησε και άνθησε κάθε λογής αντιεξουσιαστική πρωτοβουλία τις τελευταίες δεκαετίες με όλα τα αισθητικά και πολιτιστικά παρακλάδια της είναι μοναδική και έχει ισχυρό συμβολισμό. Η περιοχή που έχει καταγραφεί στο συλλογικό ασυνείδητο ως το κατεξοχήν πεδίο αντιπαράθεσης με την εξουσία. Η περιοχή που άνθισε η αμφισβήτηση αλλά και η δημιουργία.
Από την πρώτη φοιτητική εξέγερση το 1859 έως και σήμερα η ιστορία των Εξαρχείων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μια αδιάκοπη ιστορία αντίστασης.

Όχι στο μετρό στην πλατεία Εξαρχείων – Aλληλεγγύη όσους/ όσες αντιστέκονται.

Να αντισταθούμε στα σχέδια των κυρίαρχων, απέναντι στον ξεριζωμό μας από τους τόπους που συναντιόμαστε, που δρούμε και που ζούμε.

Να αντισταθούμε στη λεηλασία των δημόσιων χώρων.

Να διεκδικήσουμε την εδαφικοποίηση των ονείρων μας ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

Ως την έφοδο στον ουρανό….

Πορεία για τα 4 χρόνια από τη δολοφονία του Ζακ/της Zackie Oh

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από την εν ψυχρώ δολοφονία του/της Ζακ Κωστόπουλου/Zackie-Οh από μαγαζάτορες και μπάτσους όταν εγκλωβίστηκε ζητώντας καταφύγιο σε ένα άδειο κοσμηματοπωλείο στην οδό Γλάδστωνος. Ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου Ευάγγελος Δημόπουλος και ο μεσίτης Αθανάσιος Χορταριάς (μέλος φασιστικής οργάνωσης) δολοφόνησαν τον Ζακ χτυπώντας τον μανιωδώς στο κεφάλι ώσπου να καταφτάσουν οι μπάτσοι και να ολοκληρώσουν το έργο τους. Μέσα στα τέσσερα χρόνια η Zackie-Oh δολοφονήθηκε ξανά και ξανά από μίντια, δικαστές, νοικοκυραίους με στόχο την συγκάλυψη των δολοφόνων και τη διαφύλαξη ενός συντηρητικού/πατριαρχικού συστήματος.
Η απόφαση του δικαστηρίου για την δολοφονία της Zackie-Oh έρχεται να επισφραγίσει τον ρόλο της αστικής δικαιοσύνης που είναι πάντα εκεί για να διασφαλίσει τα συμφέροντα και τα προνόμια της κυριαρχίας και την ατιμωρησία των φρουρών της. Το τελευταίο διάστημα η “δικαιοσύνη” στάθηκε διπλά στον παιδο/βιαστή Λιγνάδη που αφέθηκε ελεύθερος με αναστολή, αποφυλάκισε τον δολοφόνο Κορκονέα και συγκάλυψε την υπόθεση βιασμού της Γεωργίας Μπίκα. Έκρινε ένοχους τον μεσίτη και τον καταστηματάρχη για σωματική βλάβη και όχι ανθρωποκτονία, αθώωσε τους μπάτσους-δολοφόνους και έριξε στα μαλακά τον Δημόπουλο και Χορταριά με τον πρώτο να εκτίει την ποινή του σε κάτοικων περιορισμό και τον δεύτερο να είναι ήδη εκτός φυλακής. Ενώ στις δικαστικές αίθουσες ο Ζακ στηλιτεύτηκε ως κλεφτρόνι και περιθωριακός και κατηγορήθηκε με ρατσιστικά/ ομοφοβικά κριτήρια για την ενεργό του δράση στην LGBTQI+ κοινότητα και την σεξουαλική του ταυτότητα ως ομοφυλόφιλο άτομο.
Κράτος και κεφάλαιο μαζί με όσους το υπηρετούν πιστά θα κάνουν τα πάντα για να διαφυλάξουν την ομαλή λειτουργία του καπιταλισμού μαζί με τα πατριαρχικά τους πρότυπα, τα κέρδη τους και την ιδιοκτησία τους. Η κανονικότητα που επιβάλλεται προς όφελος της εθνικής ανάπτυξης συνυφασμένης με την φτωχοποίηση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων , τον εκφασισμό της κοινωνίας, και τον διάχυτο ρατσισμό μας κάνει ολοένα και περισσότερο να ασφυκτιούμε.
Από τη δολοφονία της Zackie-0, τα pushbacks, τις δολοφονίες μεταναστ(ρι)ών, τις αμέτρητες γυναικοκτονίες, εργατικές δολοφονίες , τη βία και την καταστολή που δέχονται όσες αντιστέκονται στον νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό, δεν μας μένει πάρα μόνο να αντισταθούμε και να οργανώσουμε τη αντεπίθεση της τάξης μας.

Να αντισταθούμε στο δόγμα νόμος και τάξη, να αγωνιστούμε για ένα κόσμο χωρίς κανίβαλους.
Για έναν κόσμο με ισότητα και ελευθερία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Πορεία : Τετάρτη 21/09/22 στις 19:00 Άγαλμα Βενιζέλου

Αντιφασιστική-Αντικρατική Διαδήλωση

 

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Εκεί τον πολέμησε ο Παύλος-Εκεί συνεχίζουμε τον αγώνα του

9 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί της χρυσής αυγής, όλα αυτά ενάντια στα οποία ύψωσε το ανάστημά του βρίσκονται ακόμα εδώ. Από το φίδι του ναζισμού που αλλάζει δέρματα κι ονόματα, ως το δηλητήριο του διάχυτου κοινωνικού εκφασισμού το οποίο διαποτίζει ολόκληρη πια την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και ο εθνικισμός βρίσκονται σε διαρκή άνοδο, με ακροδεξιά μορφώματα να αποτελούν κομμάτια κυβερνήσεων σε όλο και περισσότερα κράτη. Με τον καπιταλισμό να αδυνατεί να εξέρθει από την διαρκή δομική του κρίση, η μπότα της ολοκληρωτικής δημοκρατίας καλεί σε υποταγή κάτω από τις πιο σκοτεινές αξίες, οδηγώντας τους/τις καταπιεσμένους/ες όλο και πιο κοντά στα χαρακώματα του πολέμου.

Πριν 9 χρόνια πολλοί/ες θεώρησαν πως είδαν το θηρίο και τρόμαξαν. Κελεύσματα για ποινικοποίηση της χρυσής αυγής δημιούργησαν το “τείχος της δημοκρατίας” που περιελάμβανε το “δημοκρατικό τόξο”. Είδαμε ένα συνονθύλευμα που ξεκινούσε από τους χουντικούς αδωνοβορίδηδες μέχρι κομμάτια της “άκρας αριστεράς” να μπαίνουν κάτω από την ομπρέλα του θεσμικού αντιφασισμού διεκδικώντας την φυλάκιση του ηγετικού πυρήνα της οργάνωσης.

Αυτό όμως που μας έδειξε η στάση του Παύλου Φύσσα δεν ήταν το πρόσωπο του θηρίου, αυτό το ξέραμε πολύ καλά. Μας έδειξε πώς το αντιμετωπίζεις. Όχι μέσα στις δικαστικές αίθουσες αλλά στους δρόμους. Αν το κράτος αποφασίσει να μαζέψει τα σκυλιά του, αυτό μπορεί να συμβαίνει για πολλούς λόγους, όπως μικροπολιτικούς και εκλογικούς. Το φασισμό όμως τον αντιμετωπίζεις στους καθημερινούς κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες για να μην μείνει περιθώριο στο δηλητήριο του να εξαπλωθεί στο κοινωνικό πεδίο. Και αν τολμήσει να σηκώσει κεφάλι, τότε με αντιφασιστικούς αγώνες αντιπαρατίθεσαι ευθέως, φυσικά και πολιτικά.

Σε λίγες μέρες συνεχίζεται το εφετείο της χρυσής αυγής. Με τους περισσότερους από τους καταδικασμένους να έχουν ήδη αποφυλακιστεί η παρωδία της καταπολέμησης του φασισμού “μέσω της δικαιοσύνης” είναι καταφανής. Η αντιφασιστική οργή είναι το μόνο που μπορεί να μας δώσει την νίκη και την προοπτική για έναν κόσμο χωρίς τον φόβο και το σκοτάδι του. Αν το κράτος επιθυμεί να ρίξει στάχτη στα μάτια και να καλμάρει αυτή την οργή με καταδικαστικές αποφάσεις για τους ναζί δολοφόνους είναι γελασμένο. Αν η δράση μας κάνει τους κρατούντες, υπό τον φόβο του κόστους, να στερηθούν πρόσκαιρα κάποια από τα μαντρόσκυλα τους αυτό μας φέρνει κάποια ικανοποίηση, γνωρίζοντας βέβαια πως ο αντιφασιστικός αγώνας δίνεται σε πολλά επίπεδα είναι βαθύς και είναι διαρκής. Είναι αγώνας που, για να είναι επιτυχής, οφείλει να περάσει πάνω από τα συντρίμμια του κράτους και του κεφαλαίου.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ

Αντιφασιστική-Αντικρατική Διαδήλωση

Κυριακή 18 Σεπτέμβρη 18:00 καμάρα

ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ

Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

ΓΕΝΝΑΕΙ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΠΟΡΕΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 10/9

18:00 καμάρα

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου στην Αλεξανδρούπολη

Στις 16 Αυγούστου εκκενώνεται η κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου στην Αλεξανδρούπολη, που εδραζόταν στο χώρο του παρατημένου παλιού νοσοκομείου της Αλεξανδρούπολης. Η εκκένωση της κατάληψης έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά επιθετικών κινήσεων του κράτους σε αυτοοργανωμένους χώρους, καταλήψεις, σημεία συσπείρωσης και αγώνα, όπως για παράδειγμα η εκκένωση του στεκιού στο Βιολογικό και η μετατροπή του campus του ΑΠΘ σε ένα απέραντο πάρκινγκ μπάτσων, η «ανάπλαση» του λόφου του Στρέφη, το μετρό στην πλατεία Εξαρχείων και πολλά άλλα.

Από το 2016 που πραγματοποιήθηκε η κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου, έδωσε πνοή σε έναν, εγκαταλειμμένο και παρατημένο από το κράτος, χώρο. Σε μία πόλη που αποτελεί την κορωνίδα του μιλιταρισμού του ελληνικού κράτους και έχει μετατραπεί ουσιαστικά σε μία απέραντη βάση του ΝΑΤΟ, η αγωνιστική συνεισφορά της κατάληψης υπήρξε πολύ σημαντική. Οι σθεναροί αγώνες και αντιπολεμικές κινητοποιήσεις αποτέλεσαν σε κοινωνικό επίπεδο το αντίπαλο δέος στη μηχανή θανάτου του ελληνικού κράτους και των συμμάχων του, δημιουργώντας ρήξεις στην πολεμική προετοιμασία της κυριαρχίας. Η κατάληψη Παλιού Νεκροτομείο έδωσε πνοή συμμετέχοντας σε ταξικούς αγώνες και εργατικές κινητοποιήσεις στην πόλη, ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε ενεργά και στους αγώνες του φοιτητικού κινήματος που ξεπήδησαν τα τελευταία χρόνια. Σημαντική ήταν η συμβολή της κατάληψης και σε κινητοποιήσεις που άπτονται του έμφυλου ζητήματος, κοινωνικοποιώντας ζητήματα καταπίεσης, εναντιωνόμενη στη συστημική βία της πατριαρχίας. Η κατάληψη αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι και στους αγώνες ενάντια στη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε ευρύτερο πλαίσιο. Μαζί με όλη την παραπάνω αγωνιστική προοπτική, η κατάληψη αποτέλεσε και χώρο ψυχαγωγίας δίνοντας χώρο σε αυτοοργανωμένες μορφές έκφρασης τέχνης, προβολές, συζητήσεις, δημιουργώντας ρωγμές στη διαμεσολάβηση του χρήματος όσον αφορά την κοινωνική ζωή των ανθρώπων που συμμετείχαν.

Η εκκένωση της κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου αποτελεί κομμάτι της γενικευμένης επίθεσης του κράτους στον κόσμο που αγωνίζεται, στους εκμεταλλευόμενους/ες και καταπιεσμένους/ες. Μιας επίθεσης που ξεκινά από τη –θεσμική πλέον- καταπάτηση κάθε εργασιακού κεκτημένου, συνεχίζεται με τις πρωτοφανείς ανατιμήσεις και ακρίβεια που έρχεται και που πρόκειται να «γονατίσει» τους μη έχοντες. Μιας επίθεσης που περνάει από την αναδιάρθρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δημιουργώντας ταξικούς φραγμούς και κατευθυνόμενη γνώση. Μιας επίθεσης που ξεβράζει άψυχα κορμιά μεταναστ(ρι)ών στον Έβρο και στο Αιγαίο, προωθεί τον εκφασισμό της κοινωνίας με την ταυτόχρονη ανάδειξη ακροδεξιών σε θεσμικούς ρόλους, χαϊδεύει και «ρίχνει στα μαλακά» βιαστές λόγω πολιτικής και κοινωνικής τους θέσης. Μιας επίθεσης από το κράτος που δείχνει την πυγμή της, αποφυλακίζοντας μπάτσους δολοφόνους, καταχραστές δημοσίου χρήματος, θύτες έμφυλης βίας, κάθε λογής φασίστα την ίδια στιγμή που σέρνει στα δικαστήρια, καταδικάζει και φυλακίζει αγωνιστές και αγωνίστριες.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η ανάγκη για οργάνωση στη βάση και συσπείρωση των αγωνιζόμενων ανθρώπων μεγαλώνει. Η πρακτική της κατάληψης, πέρα από την απελευθέρωση παρατημένων χώρων από την κυριαρχία και «μεταβίβασή» τους στην κοινωνία, αποτελεί και μία αγωνιστική προοπτική όπου άνθρωποι γνωρίζονται, ζυμώνονται, οργανώνονται και γίνονται απειλή για τα σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Η κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου αποτέλεσε τον φάρο του αυτοοργανωμένου αγώνα στην πόλη της Αλεξανδρούπολης. Παρ όλες τις προσπάθειες του κράτους, θα είμαστε πάντα στο δρόμο, παλεύοντας για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

10, 100, 1000 ΚΑΤΑΛΗΨEIΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

Αλληλεγγύη στους/ις εργαζόμενους/ες στη Μαλαματίνα

Οι εργαζόμενοι/εργαζόμενες στην Μαλαματίνα απεργούν εδώ και 1,5 μήνα. Ενάντια στις ατομικές συμβάσεις, τις μειώσεις μισθών και τις εκδικητικές απολύσεις 15 συναδέλφων τους, αγωνίζονται για υπογραφή  συλλογικής σύμβασης εργασίας και για την ανάκληση όλων των απολύσεων.

Την Τετάρτη 31/8 η διοίκηση του εργαστηρίου με την συνδρομή εισαγγελέα κ των δυνάμεων καταστολής με ξύλο και χημικά κατάφερε να βάλει απεργοσπαστικό μηχανισμό εντός του εργοστασίου. Έχουν προηγηθεί το προηγούμενο διάστημα συλλήψεις απεργών και κατασκευή διώξεων από το ” συνδικαλιστικό” της κρατικής ασφάλειας. Παρά την καταστολή οι εργαζόμενοι αντιστέκονται και συνεχίζουν τον δίκαιο αγώνας τους.

Στην ολομέτωπη επίθεση που δέχεται η τάξη μας από το κράτος και το κεφάλαιο οι αγώνες όπως αυτός των εργαζομένων της Μαλαματίνας φωτίζει τον δρόμο που οφείλει να βαδίσει το σύνολο της εργατικής τάξης.
Στο ζοφερό μέλλον που προσπαθούν να μας επιβάλουν τα αφεντικά και το κράτος οφείλουμε να βάλουμε αναχώματα. Να οργανωθούμε σε κάθε χώρο εργασίας, σε κάθε γειτονιά ενάντια στην εκμετάλλευση και στην ανέχεια.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στο πλευρό των εργαζομένων. Η νίκη τους θα είναι νίκη όλων των ανθρώπων της τάξης μας. Η εργατική τάξη οφείλει και μπορεί να κερδίσει τον αγώνα για ζωή και αξιοπρέπεια.

Αλληλεγγύη στους/ις εργαζόμενους/ες στη Μαλαματίνα
Οργάνωση στη βάση Ενότητα στη δράση
Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη
Αναρχικη ομαδα Πυρανθός

Σχετικά με την επίθεση στις 20/05/2022 στην κατάληψη Μundo Νuevo στη Θεσσαλονίκη

Στις 20/05/2022 ομάδα ατόμων με καλυμμένα χαρακτηριστικά, κατά τη διάρκεια Drag Show και Hip-Hop Live που συνέβαινε στην κατάληψη Mundo Nuevo, κινήθηκε επιθετικά γράφοντας με spray στο κτίριο, πετώντας τρικάκια και φωνάζοντας συνθήματα. Τα υποκείμενα που αναγνώρισαν τον εχθρό τους στην κατάληψη Mundo Nuevo, ώστε να προβούν στον εν λόγω “ακτιβισμό”, ανέφεραν κατηγορίες για τρανσοφοβία, συγκάλυψη παραβιαστών και πως “η Mundo Nuevo δεν είναι safe space”.

Ξεκινώντας την παρούσα τοποθέτηση θέλουμε να αναφέρουμε την αμηχανία που μας δημιουργεί η ανάγκη να τοποθετηθούμε για θέματα που ένας σοβαρά δομημένος πολιτικός χώρος θα έπρεπε να λύνει μέσω διαδικασιών. Μέσα στα χρόνια, κομμάτια του ανταγωνιστικού κινήματος έχουν έρθει πολλές φορές σε πολιτική αντιπαράθεση είτε σε συνελεύσεις, εκδηλώσεις είτε μέσα από εσωτερικά κείμενα. Αντιλαμβανόμαστε τον αναρχικό χώρο ως ένα πεδίο πολιτικής ζύμωσης όπου συνδιαλεγόμαστε, συνδιαμορφώνουμε ή διαφωνούμε σε θέσεις, δράσεις με ευθύνη και συνέπεια ως προς το συλλογικό σώμα. Θεωρούμε ότι η πλέον “ακραία” πολιτικής διαμάχης είναι το εσωτερικό κείμενο που ενίοτε μπορεί να οδηγήσει σε ρήξεις, αλλά διατηρεί το μίνιμουμ πολιτικής ευθύνης και συναίσθησης ώστε να προστατεύονται οι λειτουργίες του χώρου.

Η αλληλεγγύη μας στην κατάληψη Mundo Nuevo απέναντι στην επιθετική ενέργεια την οποία δέχτηκε στις 20/5/2022 δε μπορεί παρά να είναι αδιαπραγμάτευτη. Μια επίθεση σε κατάληψη, τόσο σε συμβολικό επίπεδο, με την αναγραφή συνθημάτων, όσο και σε πρακτικό επίπεδο (παρόλο που από τύχη δεν υπήρξε φυσική αντιπαράθεση η οποία θα μπορούσε να οξύνει τα πράγματα), είναι πολιτικά απαράδεκτη. Από την άλλη, αναρωτιόμαστε πως θα μπορούσε να είχε καταλήξει η παραπάνω επίθεση, αν μέλη της κατάληψης βρίσκονταν μπροστά σε κουκουλωμένα άτομα που γράφουν συνθήματα στο κτήριο. Η αναμενόμενη αντίδραση, θα ήταν να υπερασπιστούν το εγχείρημα της κατάληψης και έτσι θα οδηγούμασταν σε έναν ακόμα κύκλο βίας και κατηγοριών -που για τα επιτιθέμενα άτομα- θα λειτουργούσαν ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Το δυστυχέστερο όλων είναι πως η συγκεκριμένη επίθεση δε μας εξέπληξε. Εδώ και αρκετό καιρό άτομα συμπεριφέρονται με τρόπο που μαθηματικά θα οδηγούσε σε τέτοιες καταστάσεις. Άτομα που έχουν αναγάγει τις δικές τους αναγνώσεις επί αξιών σε ιερές, οι οποίες δεν επιδέχονται συζήτησης και τους εαυτούς τους σε ιερατείο το οποίο μοιράζει καταδίκες κατά το δοκούν. Τα επιτιθέμενα άτομα θεώρησαν πως η δική τους θέση/ανάλυση για ζητήματα επί του αντιπατριαρχικού / φεμινιστικού κινήματος είναι η μοναδική αλήθεια και είναι αυτή που τους επιτρέπει και τους οδηγεί στον δρόμο της επιβολής με συγκεκριμένες πρακτικές όπως η στοχοποίηση και ο κανιβαλισμός συντροφισσών και συντρόφων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως επέλεξαν να επιτεθούν τη μέρα που διεξαγόταν στην κατάληψη εκδήλωση με Drag Show.

Είναι γεγονός πως δεχόμαστε μια από τις πιο σκληρές επιθέσεις του κράτους και του κεφαλαίου, η οποία πλήττει ακόμα περισσότερο κομμάτια της τάξης μας που βιώνουν επιπρόσθετες καταπιέσεις όπως οι μετανάστριες/ες, γυναίκες ή τα LGBTQI+ άτομα. Καθημερινές γυναικοκτονίες, επιζώσες έμφυλης βίας χωρίς μέριμνα και φροντίδα εκτίθενται ακόμα στους κακοποιητές τους με κίνδυνο τη ζωή τους, όργιο καταστολής σε πορεία ενάντια στην έμφυλη βία και άλλες πόσες σεξουαλικές κακοποιήσεις και βιασμοί ατόμων που δεν έχουν γίνει δημόσια γνωστοί. Την ίδια στιγμή οι κρατικοί μηχανισμοί, δικαστικό σύστημα, ΜΜΕ, μπάτσοι και λοιποί παρατρεχάμενοι κόβουν και ράβουν νόμους στα μέτρα τους, ξεπλένουν βιαστές, καταστέλλουν όποια αντιδρά σε ένα ολοκληρωτικό νεοφιλελεύθερο σύστημα που προσπαθούν να επιβάλουν. Το να αναλωθούμε με τις συμπεριφορές ατόμων που θέλουν να επιβάλουν την οπτική τους ως κυρίαρχης στο ανταγωνιστικό κίνημα είναι πολυτέλεια που δεν έχουμε. Είναι ανάγκη για τη συνέχιση του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση αυτές οι νοοτροπίες και οι φορείς τους που δρουν στοχοποιώντας να απομονωθούν από όλες τις τάσεις του ανταγωνιστικού κινήματος. Προφανώς υπάρχουν πολιτικές διαφωνίες, ακόμα και χάσματα αγεφύρωτα. Η διαπάλη των ιδεών μπορεί ενίοτε να παίρνει τον χαρακτήρα πολεμικής. Αυτό όμως οφείλει να γίνεται σε πολιτικά πλαίσια. Είναι στοίχημα όλων το να μπορούμε να υπάρχουμε σε αυτό το χώρο με τρόπο λειτουργικό ή να διαχωριζόμαστε με τρόπο που να μη γίνεται τροχοπέδη ο ένας για την άλλη.

Μέχρι τη στιγμή που γράφτηκε αυτό το κείμενο δεν έχει γίνει ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στη Muνdo Nuevo ούτε από κάποιο συλλογικό μόρφωμα ούτε σε ατομικό επίπεδο. Ως αναρχική ομάδα Πυρανθός δεν θέλουμε να έχουμε την οποιαδήποτε σχέση τόσο με τα άτομα που επιτέθηκαν στην κατάληψη ή όσους/ες τα υπερασπίζονται, όσο και συνολικά με τις λογικές που περιγράψαμε παραπάνω. Ελπίζουμε να πρυτανεύσει η λογική και η ευθύνη απέναντι στον αγώνα.

Αύγουστος 2022
αναρχική ομάδα Πυρανθός

Παρέμβαση αλληλεγγύης για την άμεση απελευθέρωση του Πάνου Καλαϊτζή

Στα πλαίσια του καλέσματος για κινήσεις αλληλεγγύης για την άμεση απελευθέρωση του Πάνου Καλαϊτζή, μιας και εκδικάζεται η αίτηση αποφυλάκισής του λόγου της εξάμηνης ομηρίας του στις φυλακές Κορυδαλλού, πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις με τρικάκια κ πανό σε περιοχές των Συκεών Θεσσαλονίκης.

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας Γ. Μιχαηλίδη

Ο αναρχικός Γ. Μιχαηλίδης βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 23/5 διεκδικώντας την αποφυλάκιση του μετά από 8.5 χρόνια εγκλεισμού και αφού από τον Δεκέμβρη του 21 πληροί όλες τις προϋποθέσεις της αστικής δικαιοσύνης. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για το δικαστικό συμβούλιο της Άμφισσας, το οποίο αρνείται την υφ’ όρον απόλυση, ζητώντας ουσιαστικά δήλωση μετανοίας από την πλευρά του φυλακισμένου. Μια πρακτική η οποία παραπέμπει σε ιδεολογική χρήση της “ανεξάρτητης δικαιοσύνης” η οποία παρέχει τα κεκτημένα δικαιώματα με όρους καθυπόταξης των πολιτικών κρατουμένων.

Η συγκεκριμένη απόφαση δε μπορεί πάρα να ειδωθεί ως κομμάτι της συνολικότερης ιδεολογικής επίθεσης από πλευράς κράτους και κεφαλαίου προς τον κόσμο του αγώνα. Από τον Δεκέμβρη του 08 ως τους αγώνες τις περιόδου 10-12 η άγρια καπιταλιστική αναδιάρθρωση βρήκε ανάχωμα τους μεγαλειώδεις αγώνες εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων, με αποτέλεσμα την πλήρη απονομιμοποίηση του πολιτικού προσωπικού και την επιστράτευση της σοσιαλδημοκρατίας για βελούδινη εφαρμογή των μνημονίων. Ο εξευτελισμός της τελευταίας, με την πλήρη υποταγή στις ορέξεις των κεφαλαιοκρατών, έφερε πίσω τις δυνάμεις της αντιεξέγερσης πιο αδηφάγες από ποτέ, να επελαύνουν πάνω από τα κοινωνικά ερείπια που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο νεοφιλελευθερισμός, χέρι χέρι με την προπαγάνδα των ΜΜΕ και την καταστολή των μπάτσων είναι εδώ για να λεηλατήσει ότι δεν κατάφερε ως το 2015 και να ισοπεδώσει όποια κοινωνική αντίσταση δε βούλιαξε στην σοσιολδημοκρατική ματαιότητα.

Η υιοθέτηση αυτής της ατζέντας από την κυβέρνηση καθιστά την εξόντωση των πολιτικών κρατουμένων ως κεντρικό διακύβευμα, σε συμβολικό και ουσιαστικό επίπεδο. Από το κόψιμο αδειών του Δ. Κουφοντίνα, την άρνηση αδειών στην Π. Ρούπα, την εξοντωτική ποινή στον Β. Σταθόπουλο, ως την απόρριψη αποφυλάκισης του Γ. Μιχαηλίδη η κυβέρνηση προπαγανδίζει το δόγμα της πυγμής, προκειμένου να εντείνει το αίσθημα ματαιότητας προς τα ευρύτερα αγωνιζόμενα κομμάτια που δημιούργησαν εμπόδια στην νεοφιλελεύθερη λεηλασία κατά το πρόσφατο παρελθόν. Δεν αμφιβάλουμε πως ένας νεκρός πολιτικός κρατούμενος μπορεί να είναι κομμάτι των πολιτικών σχεδιασμών τους.

Όποιος/α βλέπει τον αγώνα του Γ. Μιχαηλίδη ξεκομμένα από την επίθεση στην τάξη μας ή την επίθεση στην τάξη μας ξεκομμένα από τον αγώνα του Γ. Μιχαηλίδη ας ετοιμάζεται για τη σειρά του. Είτε λέγεται εκδικητικότητα προς τους πολιτικούς κρατούμενους, είτε λέγεται ανεργία, αύξηση βασικών αγαθών, κοψίματα ρεύματος, εξώσεις, τα πρόσωπα του τέρατος είναι πολλά. Η αλληλεγγύη οφείλει να γίνει κοφτερό σπαθί απέναντι σε κάθε ένα από αυτά τα πρόσωπα, μέχρι τη μέρα που θα μπορέσουμε να το μπήξουμε στην καρδιά του.

Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του αναρχικού Γ. Μιχαηλίδη όχι για λόγους νομιμότητας ή ανθρωπιάς. Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση Γ. Μιχαηλίδη ως κομμάτι του αγώνα για μια ζωή αξιοβίωτη. Είναι κομμάτι ενός αγώνα που δεν είναι μάταιος, γιατί τον είδαμε, τον αγγίξαμε, τον βιώσαμε. Είναι κομμάτι ενός αγώνα που σε συνθήκες συνεχούς όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης είναι ζωτικής σημασίας. Η υπεράσπιση της ζωής ενός απεργού πείνας ο οποίος αγωνίζεται για αυτονόητα κεκτημένα δικαιώματα δεν είναι προσωπική υπόθεση. Είναι το κάλεσμα για αντίσταση απέναντι στην ισοπέδωση της ανθρώπινης ύπαρξης στο πρόσωπο του απεργού πείνας.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 23/5

Συγκέντρωση, Πέμπτη 21/07,19.00, Αγίας Σοφίας με Ερμού

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Η συνέχιση της φυλάκισης του Γ. Μιχαηλίδη είναι μέρος της ιδεολογικής επίθεσης κράτους και κεφαλαίου ενάντια στον κόσμο του αγώνα.

Ο αναρχικός Γ. Μιχαηλίδης βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 23/5 διεκδικώντας την αποφυλάκιση του μετά από 8.5 χρόνια εγκλεισμού και αφού από τον Δεκέμβρη του 21 πληροί όλες τις προϋποθέσεις της αστικής δικαιοσύνης. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για το δικαστικό συμβούλιο της Άμφισσας, το οποίο αρνείται την υφ’ όρον απόλυση, ζητώντας ουσιαστικά δήλωση μετανοίας από την πλευρά του φυλακισμένου. Μια πρακτική η οποία παραπέμπει σε ιδεολογική χρήση της “ανεξάρτητης δικαιοσύνης” η οποία παρέχει τα κεκτημένα δικαιώματα με όρους καθυπόταξης των πολιτικών κρατουμένων.

Η συγκεκριμένη απόφαση δε μπορεί πάρα να ειδωθεί ως κομμάτι της συνολικότερης ιδεολογικής επίθεσης από πλευράς κράτους και κεφαλαίου προς τον κόσμο του αγώνα. Από τον Δεκέμβρη του 08 ως τους αγώνες τις περιόδου 10-12 η άγρια καπιταλιστική αναδιάρθρωση βρήκε ανάχωμα τους μεγαλειώδεις αγώνες εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων, με αποτέλεσμα την πλήρη απονομιμοποίηση του πολιτικού προσωπικού και την επιστράτευση της σοσιαλδημοκρατίας για βελούδινη εφαρμογή των μνημονίων. Ο εξευτελισμός της τελευταίας, με την πλήρη υποταγή στις ορέξεις των κεφαλαιοκρατών, έφερε πίσω τις δυνάμεις της αντιεξέγερσης πιο αδηφάγες από ποτέ, να επελαύνουν πάνω από τα κοινωνικά ερείπια που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο νεοφιλελευθερισμός, χέρι χέρι με την προπαγάνδα των ΜΜΕ και την καταστολή των μπάτσων είναι εδώ για να λεηλατήσει ότι δεν κατάφερε ως το 2015 και να ισοπεδώσει όποια κοινωνική αντίσταση δε βούλιαξε στην σοσιολδημοκρατική ματαιότητα.

Η υιοθέτηση αυτής της ατζέντας από την κυβέρνηση καθιστά την εξόντωση των πολιτικών κρατουμένων ως κεντρικό διακύβευμα, σε συμβολικό και ουσιαστικό επίπεδο. Από το κόψιμο αδειών του Δ. Κουφοντίνα, την άρνηση αδειών στην Π. Ρούπα, την εξοντωτική ποινή στον Β. Σταθόπουλο, ως την απόρριψη αποφυλάκισης του Γ. Μιχαηλίδη η κυβέρνηση προπαγανδίζει το δόγμα της πυγμής, προκειμένου να εντείνει το αίσθημα ματαιότητας προς τα ευρύτερα αγωνιζόμενα κομμάτια που δημιούργησαν εμπόδια στην νεοφιλελεύθερη λεηλασία κατά το πρόσφατο παρελθόν. Δεν αμφιβάλουμε πως ένας νεκρός πολιτικός κρατούμενος μπορεί να είναι κομμάτι των πολιτικών σχεδιασμών τους.

Όποιος/α βλέπει τον αγώνα του Γ. Μιχαηλίδη ξεκομμένα από την επίθεση στην τάξη μας ή την επίθεση στην τάξη μας ξεκομμένα από τον αγώνα του Γ. Μιχαηλίδη ας ετοιμάζεται για τη σειρά του. Είτε λέγεται εκδικητικότητα προς τους πολιτικούς κρατούμενους, είτε λέγεται ανεργία, αύξηση βασικών αγαθών, κοψίματα ρεύματος, εξώσεις, τα πρόσωπα του τέρατος είναι πολλά. Η αλληλεγγύη οφείλει να γίνει κοφτερό σπαθί απέναντι σε κάθε ένα από αυτά τα πρόσωπα, μέχρι τη μέρα που θα μπορέσουμε να το μπήξουμε στην καρδιά του.

Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του αναρχικού Γ. Μιχαηλίδη όχι για λόγους νομιμότητας ή ανθρωπιάς. Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση Γ. Μιχαηλίδη ως κομμάτι του αγώνα για μια ζωή αξιοβίωτη. Είναι κομμάτι ενός αγώνα που δεν είναι μάταιος, γιατί τον είδαμε, τον αγγίξαμε, τον βιώσαμε. Είναι κομμάτι ενός αγώνα που σε συνθήκες συνεχούς όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης είναι ζωτικής σημασίας. Η υπεράσπιση της ζωής ενός απεργού πείνας ο οποίος αγωνίζεται για αυτονόητα κεκτημένα δικαιώματα δεν είναι προσωπική υπόθεση. Είναι το κάλεσμα για αντίσταση απέναντι στην ισοπέδωση της ανθρώπινης ύπαρξης στο πρόσωπο του απεργού πείνας.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 23/5

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ/ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/6 18:00 ΚΑΜΑΡΑ

Load more