Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Τρίτη 9/3 17:30 αγ. Βενιζέλου

 

Πρόγραμμα της Κατάληψης Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

Πρόγραμμα της Κατάληψης Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

Νίκη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Ανακοίνωση κατάληψης εργατικού κέντρου για Τετάρτη 03/03

Καλούμε κάθε κάτοικο αυτής της πόλης που νοιώθει ότι ο αγώνας του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα αφορά πολλούς περισσότερους από τον ίδιο τον απεργό, που αντιλαμβάνεται τη σημασία να υπάρξουν ρωγμές και αναχώματα στην οξυμένη κρατική καταστολή,που ασφυκτιά από την εγκληματική, ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος να πλαισιώσει την κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης για να λειτουργήσει ως κέντρο αγώνα με αιχμή την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα και να το μετατρέψουμε μαζί με την Κατειλημμένη Πρυτανεία σε εστίες συντονισμένης αντίστασης.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

MIKΡΟΦΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ :

ΤΕΤΑΡΤΗ 3/3, 12:00 στο εργατικό κέντρο Θεσ/νικης

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ:

ΤΕΤΑΡΤΗ 3/3, 18:00 στο άγαλμα Βενιζέλου

Κατάληψη Εργατικού Κέντρου για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Τετάρτη 3/3 18:00 αγ. Βενιζέλου

Aνακοίνωση κατάληψης εργατικού κέντρου (01-03-2021)

Ανακοίνωση Κατειλημμένου Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

Στις 8 Ιανουαρίου ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας ξεκινά απεργία πείνας με αίτημα την μεταγωγή του στον Κορυδαλλό, όπου θα έπρεπε να βρίσκεται, ακόμα και βάσει του νόμου που η κυβέρνηση ψήφισε φωτογραφικά για τον ίδιο πριν κάποιους μήνες και ο οποίος του στερούσε το δικαίωμα της παραμονής του σε αγροτικές φυλακές.

53 μέρες μετά, η υγεία του απεργού πείνας βρίσκεται σε οριακό σημείο και ανά πάσα στιγμή μπορεί να επέλθει ο θάνατός του. Αυτή είναι άλλωστε και η πολιτική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, του ντόπιου κεφαλαίου αλλά και ξένων πρεσβειών, όπως των Η.Π.Α.: η εφαρμογή της θανατικής ποινής για έναν κοινωνικό αγωνιστή, για έναν ένοπλο αντάρτη.

Η συγκεκριμένη απεργία πείνας όμως δεν λαμβάνει χώρο μέσα σε κάποιο δοκιμαστικό σωλήνα όπου επικρατούν συνθήκες ξέχωρες από αυτές του περιβάλλοντος. Η συγκεκριμένη απεργία πείνας εξελίσσεται εν μέσω μίας πανδημίας αλλά και εν μέσω μίας, τεραστίων διαστάσεων, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που η πρώτη επιτάχυνε.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζομένων οδηγούνται στην ανεργία και δισεκατομμύρια άνθρωποι καλούνται να γίνουν ακόμα πιο φτωχοί από ότι ήταν ήδη. Σε έναν κόσμο όπου οι διενέξεις μεταξύ ισχυρών κρατών και εταιρειών για το μοίρασμα των αγορών σπέρνουν πολέμους σε κάθε γωνιά της γης, γεννούν προσφυγιά, υπερεκμετάλλευση και βαρβαρότητα στην περιφέρεια. Σε έναν κόσμο όπου όλο και λιγότεροι άνθρωποι κατέχουν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του κοινωνικού πλούτου και ευθύνονται για την, χωρίς επιστροφή, λεηλασία του πλανήτη. Σε έναν κόσμο όπου τα κράτη οχυρώνονται μπροστά στις εξεγέρσεις που έρχονται, στις εξεγέρσεις των πεινασμένων, των αποκλεισμένων, των αδικημένων.

Ζούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μία ένωση κεφαλαιοκρατών της Ευρώπης που συντονισμένα ξεζουμίζουν τους πληθυσμούς στα μετόπισθεν αλλά και στις σύγχρονες αποικίες. Στην Ευρώπη που καυχιέται για τις φιλελεύθερες αξίες της, αλλά περιορίζει όλο και πιο πολύ κάθε ένοια ελευθερίας, φυλακίζοντας μέχρι και μουσικούς, όπως στην περίπτωση του Πάμπλο Χασέλ στην Ισπανία, και στοχοποιεί οποιονδήποτε αντισταθεί στον ολοκληρωτισμό που επιβάλει στο εσωτερικό της. Ζούμε στην Ευρώπη που πνίγει μετανάστες στα θαλάσσια σύνορά της σε Αιγαίο και Μεσόγειο, στην Ευρώπη που τα κράτη επιδοτούν τους βιομηχάνους τους και φορο-ληστεύουν τους εργαζόμενους τους, στην Ευρώπη με μία τερατώδη αντιτρομοκρατική νομοθεσία που ποινικοποιεί κάθε μορφή αγώνα, στην Ευρώπη όπου σιγά-σιγά ακόμα και η απεργία ή η διαδήλωση κρίνονται παράνομες.

Ζούμε στην Ελλάδα, όπου το χρέος έχει ξεπεράσει το 200% του ΑΕΠ, όπου οι άνεργοι έχουν ξεπεράσει τους 1.200.000, όπου η έμφυλη βία κυριαρχεί σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής. Στην Ελλάδα που ξοδεύει δισεκατομμύρια για την πολεμική της προετοιμασία, για τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, για την αστυνομία, τις επιδοτήσεις των μεγάλων επιχειρήσεων και τα χαρτζιλίκια στα ΜΜΕ. Στην Ελλάδα που την ίδια στιγμή ετοιμάζεται να αφήσει χιλιάδες ανθρώπους χωρίς πρώτη κατοικία, ενώ ήδη άστεγοι στους δρόμους των πόλεών της, πεθαίνουν από το κρύο. Στην Ελλάδα όπου υποχρηματοδοτείται το σύστημα υγείας και το 80% των τακτικών χειρουργείων έχει ανασταλλεί, όπου η παιδεία γίνεται λεία στα νύχια των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, όπου τα πάντα ιδιωτικοποιούνται. Στην Ελλάδα όπου παιδοβιαστές ξεπλένονται από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση, στην Ελλάδα που μέσα σε ένα χρόνο πανδημίας η κυβέρνηση έχει προλάβει να περάσει πολλά αντικοινωνικά και αντεργατικά νομοσχέδιο. Στην Ελλάδα όπου πάνοπλοι μπάτσοι εισβάλουν στα πανεπιστήμια για να βασανίσουν φοιτητές, όπου οι πορείες έχουν απαγορευτεί, όπου τα σωματεία φακελώνονται και οι απεργίες είναι σχεδόν εκτός νόμου. Στην Ελλάδα όπου η κυβέρνηση ψηφίζει συνεχώς νέους όλο και πιο αυστηρούς νόμους για τους κρατούμενους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους. Στην Ελλάδα που χιλιάδες κρατούμενοι στοιβάζονται εν μέσω πανδημίας σε άθλιες συνθήκες μες στα σωφρονιστικά κολαστήρια, που μετανάστες και μετανάστριες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μένουν απροστάτευτοι στο ψύχος, μένουν εκτεθειμένοι στον covid19 και κάθε είδους πάθηση χωρίς ίχνος ιατροφαρακευτικής περίθαλψης.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη επέλεξε να πραγματοποιήσει την απεργία πείνας ο Δ. Κουφοντίνας. Και είναι μέσα σε αυτή τη συνθήκη, με γιατρούς και νοσηλευτές, με μαθήτριες και εκπαιδευτικούς, μουσικούς και φοιτήτριες, στους δρόμους, όπου ο αγώνας του πρέπει να αγκαλιαστεί από κάθε αγωνιζόμενο και κάθε καταπιεσμένη για να δώσει και πάλι ελπίδα σε όλες και όλους μας.

Καλούμε κάθε κάτοικο αυτής της πόλης που νοιώθει ότι αυτός ο αγώνας αφορά πολλούς περισσότερους από τον ίδιο τον απεργό, που αντιλαμβάνεται τη σημασία να υπάρξουν ρωγμές και αναχώματα στην οξυμένη κρατική καταστολή, που ασφυκτιά από την εγκληματική, ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος να πλαισιώσει την κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης για να λειτουργήσει ως κέντρο αγώνα με αιχμή την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα και να το μετατρέψουμε μαζί με την Κατειλημμένη Πρυτανεία σε εστίες συντονισμένης αντίστασης.

Ζητάμε από τον κόσμο που θα στηρίξει την προσπάθεια να σεβαστεί το ότι αρκετές από εμάς έχουν υποκείμενα νοσήματα, παιδιά, γονείς, συγγενείς, συγκατοίκους και φίλους με προβλήματα υγείας και με ενσυναίσθηση αλλά και αίσθημα κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης να τηρούμε τα μέτρα υγειονομικής προστασίας.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον επαναστάτη απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Δευτέρα 1/3 – 12.00, Εργατικό Κέντρο Θεσ/νίκης

 

Κάτω η κρατική τρομοκρατία και καταστολή

Νίκη στην απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα

Νίκη στον αγώνα των φοιτητών και των φοιτητριών

Νίκη στην ζωή και σε κάθε αγώνα της κοινωνικής βάσης

Κατάληψη Εργατικού Κέντρου για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Παρασκευή 19/02 στις 17:00 Αγ. Βενιζέλου

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Την Τρίτη στις 09/02 13:00 στην καμάρα

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα και άμεση ικανοποίηση του αιτήματος του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού.

Το κράτος εκδικείται τους εχθρούς του. Το έχουν αποδείξει περίτρανα όλοι οι διαχειριστές της κρατικής εξουσίας, ανεξάρτητα από της πολιτική τους προέλευση με τις δεκάδες διώξεις, φυλακίσεις, βασανισμούς και εξοντωτικές ποινές που έχουν επιβάλει ανά τα χρόνια σε αγωνιστές και συντρόφους. Δεν θα γινόταν εξαίρεση στον πολιτικό κρατούμενο και αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα.

Ότι κατάφερε να πετύχει με προηγούμενες απεργίες πείνας έρχεται τώρα μία καινούργια φουρνιά δικαστών να του τα ξαναστερήσει. Άλλωστε, η προηγούμενη φουρνιά κρίθηκε ακατάλληλη μιας και του είχε επιτρέψει να βγει εκτός φυλακής με 48ωρες άδειες (ένα καθόλα νόμιμο δικαίωμά του) και να μεταφερθεί σε αγροτικές φυλακές (επίσης είναι νόμιμο δικαίωμα του) παρόλο που οι εκφραστές της νομιμότητας δεν του το παραχώρησαν, αλλά απεναντίας ο Κουφοντίνας το διεκδίκησε ξανά και ξανά μέσα από επίπονους αγώνες που έδωσε βάζοντας μπροστά την ίδια του την υγεία.

Αυτή τη φορά λοιπόν αποφάσισαν να το πάνε ένα βήμα παραπέρα καθώς με φωτογραφικό νόμο απαγόρευσαν την παραμονή του στις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας ώστε να μεταφερθεί πίσω στον Κορυδαλλό. Στο δρόμο όμως η μεταγωγή ”άλλαξε”, (καταπατώντας το κράτος ακόμη και τον ίδιο του τον νόμο) και έτσι ο Δ. Κουφοντίνας μετήχθη στις φυλακές Δομοκού.

Ο αγωνιστής Δ. Κουφοντίνας διεκδικεί πραγματοποιώντας απεργίας πείνας από τις 8 Ιανουαρίου βάζοντας σε κίνδυνο άλλη μια φορά την ίδια του τη ζωή να συμβεί το αυτονόητο. Να μεταφερθεί στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα και όπου πέρασε τα 16 από τα 18 χρόνια που είναι στη φυλακή.

Το κράτος εκμεταλλεύεται την ευκαιρία μέσα στην πανδημία και στο πάγωμα των αντιδράσεων με περιορισμούς, διατάγματα και καταστολή, ώστε να εξαντλήσει την εκδικητικότητα του απέναντι σε έναν αμετανόητο για την πολιτική του δράση και θέση αγωνιστή. Η κατάσταση μέσα στις φυλακές είναι λίγο πολύ γνωστή. Σε συνθήκες πανδημίας ο εγκλεισμός στα κελιά της δημοκρατίας ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη εφόσον δεν εχει παρθεί κανένα ουσιαστικό μετρό για την προστασία της υγείας των κρατούμενων (ατομικά μέτρα στοιχειώδους προστασίας, διενέργεια τεστ, αποσυμφόρηση των φυλάκων) παρά μόνο καταστολή και καταπάτηση των δικαιωμάτων τους. Συνεπώς και ο Δ. Κουφοντίνας όπως ολοι/ες οι κρατουμενοι/ες που βρίσκονται στοιβαγμένοι στα κολαστήρια των φυλακών είναι εκτεθειμένοι/ες στις εκάστοτε αυθαίρετες και καταχρηστικές αποφάσεις των ανθρωποφυλάκων, της δικαστικής φάρας και του υπουργείου Προ.Πο.

Είναι αυτό το κομμάτι της κρατικής εξουσίας, αυτή η άθλια κάστα των δικαστών και εισαγγελέων που αποφασίζει να θάψει ζωντανούς όσους αγωνίζονται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που ζούμε, ενάντια στην υποτίμηση και εξαθλίωση των ζωών μας, ενάντια στο άδικο και με αντίστοιχες γελοίες δικαιολογίες να επιτρέπει σε κάθε λογής πολιτικό λαμόγιο, αφεντικό και φασίστα να συνεχίσει την δουλειά του, υπηρετώντας πιστά τα συμφέροντα της εξουσίας. Αυτή είναι η δουλειά τους και για αυτό πληρώνονται, να φυλάσσουν και να διαιωνίζουν τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου. Μιας λοιπόν και η υγεία του αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα έχει κλονιστεί από τις αλλεπάλληλες απεργίες πείνας που έχει πραγματοποιήσει ως έγκλειστος στα κελιά της αστικής δημοκρατίας για να υπερασπιστεί όχι μόνο τα δικά του δικαιώματα αλλά και όσων αντιστάθηκαν μέσα σε αυτές τις αποθήκες ψυχών για δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, δηλώνουμε ότι σε αυτόν τον αγώνα δεν είναι μόνος.

Δεν θα επιτρέψουμε να θάψουν ζωντανό στα κελιά της δημοκρατίας κανένα αγωνιστή και σύντροφο. Αν είναι αυτονόητη η λειτουργία κάθε εξουσίας να υποτάξει τους εχθρούς της ζητώντας δηλώσεις μετανοίας, είναι χρέος κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου να αντισταθεί. Πέρα από δημοκρατικούς δικαιωματισμούς οι κατακτήσεις των κρατουμένων είναι θέσεις μάχης στον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο τις οποίες οφείλουμε να διαφυλάξουμε.

Κανένας αγωνιστής μόνος στα χέρια του κράτους.
Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα και άμεση ικανοποίηση του αιτήματος του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού
απεργία πείνας από : 08 Iανουαρίου 2021

Κοινωνική και Ταξική Αλληλεγγύη σε όλες τις γειτονιές

Αφίσες που κολλιούνται στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

 

 

Πανό κείμενα και τρικάκια στις γειτονιές της θεσσαλονίκης

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Η κατάσταση που έχει περιέλθει η κοινωνία εξαιτίας της πανδημίας Covid-19 πάει από το
κακό στο χειρότερο. Ένας ιός που μπήκε στη ζωή μας εδώ κ αρκετούς μήνες. Ένας ιός
που μας υπενθυμίζει την λάθος κατεύθυνση που πορεύεται η ανθρωπότητα. Αναμφίβολα,
όσο το παράλογο καπιταλιστικό σύστημα επελαύνει, άγνωστοι ιοί και ασθένειες θα μας
χτυπούν όλο και συχνότερα. Το καταστροφικό χέρι του συστήματος καίει και καταστρέφει
ότι χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει φέρνοντας μας αντιμέτωπους με
ένα δυστοπικό μέλλον.

Τους μήνες που πέρασαν από το πρώτο lock down το ελληνικό κράτος δεν έκανε τίποτα το
ουσιαστικό για την αντιμετώπιση της πανδημίας και την ενίσχυση του συστήματος υγείας.
Το νοσηλευτικό προσωπικό μειώθηκε αντί να αυξηθεί ώστε να καλυφθούν τα ήδη μεγάλα
κενά και συνεχίζει να εργάζεται σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες . Όχι μόνο δεν έχουν
αυξηθεί οι ΜΕΘ, αλλά ακυρώνεται το 80% των προγραμματισμένων χειρουργείων.
Όποιος πρέπει να χειρουργηθεί εξαναγκάζεται στο να αναζητήσει ιδιωτική λύση, αν φυσικά
έχει την οικονομική δυνατότητα. Το κράτος δίνει ένα σωρό λεφτά στον ιδιωτικό τομέα της
περίθαλψης για να “επιτάξει” κλίνες, ενώ έχει αφήσει το δημόσιο σύστημα περίθαλψης στη
μοίρα του.
Το κράτος και τα αφεντικά μετατρέπουν την υγειονομική κρίση σε ευκαιρία ώστε να
οξύνουν την επίθεση στην εργατική τάξη. Η ψήφιση του πτωχευτικού κώδικα/νόμου ανοίγει
την πόρτα στην κατάσχεση της πρώτης κατοικίας και την αρπαγή του όποιου εισοδήματος.
Ένας ακόμα νόμος που πλήττει τους ανέργους, τους εργαζόμενους, τους
χαμηλοσυνταξιούχους και τους αυτοαπασχολούμενους. Ο πτωχευτικός κώδικας
διευκολύνει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και ουσιαστικά πετάει τον κόσμο στο δρόμο χαρίζοντας τα σπίτια στους έχοντες για ένα κομμάτι ψωμί.
Την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου κατέθηκε στη Βουλή το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο. Η
ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εντείνει
την επίθεση στην τάξη μας. Το κράτος καταργεί κεκτημένα που κερδήθηκαν με αιματηρούς
αγώνες.
Ποιο συγκεκριμένα το έκτρωμα αυτό θεσμοθετεί την κατάργηση του 8ωρου κ την επιβολή
των 10 ωρών εργασίας την μέρα. Οι εργάτες λάστιχο δεν θα είναι πλέον μια ακόμα
αυθαιρεσία των αφεντικών αλλά νόμος του κράτους. Το κράτος συμβαδίζει απόλυτα με τα
συμφέροντα των αφεντικών και για αυτό το λόγο έρχεται να προστεθεί και η κατάργηση της
κυριακάτικης αργίας. Η κήρυξη της απεργίας θα είναι πλέον σχεδόν αδύνατη ενώ θα
μπορεί να κηρυχτεί παράνομη όταν συνοδεύεται από καταλήψεις χώρων εργασίας. Όμως,
το μπλοκάρισμα της παραγωγής και της κυκλοφορίας του κεφαλαίου είναι έννοιες
συνυφασμένες με την απεργία.

Το κράτος καταργεί επίσης την ΣΕΠΕ (σώμα επιθεωρητών εργασίας) και αναθέτει την
επίλυση των εργατικών διαφορών στον ΟΜΕΔ (οργανισμό μεσολάβησης και διαιτησίας)
έναν οργανισμό ιδιωτικού δικαίου που αποτελείται κατά κύριο λόγο από εργατοπατέρες της
ΓΣΕΕ και εκπροσώπους των αφεντικών. Μέσα από ένα δικαστήριο που θα διαφυλάττει τα
συμφέροντα των αφεντικών, η όποια διεκδίκηση θα είναι πολύ δύσκολη έως αποτρεπτική.
Επίσης, επιχειρείται η πανοπτική επιτήρηση της εργατικής τάξης και των μέσων αγώνα
που αυτή χρησιμοποιεί. Μέσα από το φακέλωμα σωματείων και των μελών τους στο
ηλεκτρονικό μητρώο ,την ηλεκτρονική ψηφοφορία και τέλος με την ποινικοποίηση των
παρεμβάσεων στους χώρους εργασίας και των απεργιών όπου αυτές θα μπορούν να
πραγματοποιηθούν.
Το κράτος θωρακίζεται φοβούμενο την επίθεση της κοινωνίας. Εν μέσω πανδημίας
περνάνε νομοσχέδια που μας οδηγούν στην εξαθλίωση ενώ γίνονται χιλιάδες προσλήψεις
μπάτσων και καραβανάδων, τη στιγμή που οι ανάγκες της κοινωνίας είναι για υγειονομικό
και εκπαιδευτικό προσωπικό. Η κυβέρνηση ζητάει κοινωνική ειρήνη ενώ κηρύττει πόλεμο.
Η συγκυρία της πανδημίας χρησιμοποιείται ως πρόσχημα και χρυσή ευκαιρία για την
επέλαση της κρατικής καταστολής απέναντι στον κόσμο του αγώνα. Επιθέσεις των
δυνάμεων καταστολής σε όσους αντιστέκονται, σε εργαζόμενους που διεκδικούν, σε
αντιφασίστες και αντιφασίστριες που βάζουν αναχώματα στην φασιστική απειλή, εκκένωση
καταλήψεων των σπιτιών της αντίστασης, διώξεις και φυλακίσεις συντρόφων/ισών με
στημένα κατηγορητήρια και σκευωρίες. Έχουν την ψευδαίσθηση ότι χτυπώντας τον κόσμο
του αγώνα θα γλιτώσουν από την κοινωνική οργή που ξημερώνει.
Η συλλογική ευθύνη που έχουμε εμείς οι προλετάριοι και οι προλετάριες είναι να
αντεπιτεθούμε σε αυτούς που μας κλέβουν την ζωή. Είναι η συλλογική ευθύνη να
οργανωθούμε αδιαμεσολάβητα και αντιιεραρχικά. Είναι συλλογική μας ευθύνη να
οργανώσουμε έναν άλλο τρόπο ζωής σε αρμονία με τη φύση, να δημιουργήσουμε ένα
κόσμο πιο δίκαιο ένα κόσμο που να βασίζε ται στην ισότητα, στην αλληλοβοήθεια, στην
αλληλεγγύη και στην ελευθερία.

Load more