ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ESPIV/ KAI KAΘΕ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ ΦΩΝΗΣ

Την Πέμπτη 21/5 μετά από εντολή της πρυτανείας του Παντείου πανεπιστήμιου στην Δ/νση Μηχανοργάνωσης σταματά η λειτουργία του server του espiv. Ο espiv είναι μια αυτοοργανωμενη κινηματική δομή που προσφέρει την δυνατότητα σε πολλά εγχειρήματα να δημοσιεύουν /επικοινωνούν τον λόγο και την δράση τους ελεύθερα και αντιεμπορευματικά στο διαδίκτυο .Ο server βρίσκεται στο Πάντειο από την αρχή της λειτουργίας του espiv το 2008.

Στο συγκεκριμένο server φιλοξενούνται 850 blogs σωματείων βάσης, συνελεύσεων γειτονιάς, πολιτικών ομάδων και συλλογικοτήτων και είναι το βασικό μέσο έκφρασης τους στο internet. Αφορμή για το φίμωμα του espiv αποτέλεσε μια καταγγελία περί πνευματικών δικαιωμάτων για δυο τίτλους βιβλίων που ανέβηκαν σε μορφή PDF σε ένα από τα blogs που φιλοξενεί ο server.

Η καταστολή εναντίον του espiv έρχεται να προστεθεί στην προσπάθεια του κράτους να καταστείλει κάθε κοινωνικό ταξικό αγώνα, από τις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, τους αγώνες των κρατούμενων και των μεταναστ(ρι)ών, τους αγώνες του προλεταριάτου, τους αγώνες κατοίκων πολλών περιοχών του ελλαδικού χώρου που αγωνίζονται για γη και ελευθερία κόντρα στις ορέξεις του κεφαλαίου για εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και τη λεηλασία της φύσης.

Στην καταστολή απαντάμε με αλληλεγγύη. Ενάντια στον ολοκληρωτικό έλεγχο και τα ΜΜΕ απαντάμε με με αυτοοργανωμένες υποδομές ελεύθερης έκφρασης. Στο ψευτοδίλημμα κρατικό/ιδιωτικό καταφάσκουμε στο δημόσιο, αυτό δηλαδή που ανήκει σε ολόκληρη την κοινωνία ελευθέρα και ανεμπόδιστα. Ενάντια στο κόσμο της υποταγής και της ρουφιανιάς αντιτάσσουμε τον κόσμο της ισότητας, της κοινοκτημοσύνης της αλληλοβοήθειας. Να νικήσει η Αλληλεγγύη.

Μικροφωνική αλληλεγγύης στους μετανάστες/τριες

Ενάντια στην εθνικιστική προπαγάνδα – Αλληλεγγύη στους μετανάστες

Ο ελλαδικός χώρος εδώ και δεκαετίες αποτελεί σημείο από το οποίο κατατρεγμένοι από την Ασία και την Αφρική, περιοχές λεηλατημένες από τα πιο επιθετικά κομμάτια του κεφαλαίου, προσπαθούν να βρουν πέρασμα προς την Ευρώπη. Από το 2015 τα έντονα προσφυγικά/μεταναστευτικά ρεύματα έγιναν πηγή εκμετάλλευσης για το ελληνικό κράτος το οποίο τα χρησιμοποίησε ως μοχλό πίεσης για την εισροή επιδοτήσεων από την ΕΕ. Μεγαλοεργολάβοι, ΜΚΟ, στρατός, ιδιοκτήτες ακινήτων και κάθε λογής αρπακτικό τσέπωσε λεφτά από την μπίζνα με ανθρωπιστικό πρόσωπο. Θέσεις εργασίας άνοιξαν και μαζί με τα πενιχρά επιδόματα προς τους πρόσφυγες τόνωσαν την ενεργό ζήτηση στην ελληνική οικονομία.

Όλα αυτά βέβαια χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα πλάνο για να προσφερθούν παροχές στους πρόσφυγες για να ενταχθούν στη νέα τους πραγματικότητα. Το αντίθετο. Καμπ με σκηνές και κοντέινερ γέμισαν την επικράτεια όπου άνθρωποι στοιβάζονται αποκομμένοι από τον κοινωνικό ιστό χωρίς καμία βοήθεια ώστε να μάθουν τη γλώσσα και να επιχειρήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν. Στα νησιά χιλιάδες άνθρωποι εγκλωβίζονται όντας όμηροι των πολιτικών παιχνιδιών ΕΕ, ελληνικού και τουρκικού κράτους.

Τα χρόνια όμως πέρασαν. Η κάνουλα των επιδοτήσεων άρχισε γρήγορα να κλείνει και σε συνδυασμό με την διάψευση των προσδοκιών των ψηφοφόρων για τις μαγικές λύσεις εντός καπιταλισμού που έταξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ένα νέο εθνικό αφήγημα αναδύθηκε, το οποίο καβάλησε η τότε αντιπολίτευση ως κύμα που την ανέβασε στην εξουσία. Η ΝΔ προεκλογικά υπόσχεται να σφραγίσει (!) τα σύνορα, να χτίσει κλειστά κέντρα κράτησης μεταναστών και να απελάσει χιλιάδες ανθρώπους. Στον κυρίαρχο λόγο οι μετανάστες μετατράπηκαν σε εισβολείς με τη ρατσιστική ρητορεία – μέχρι πρότινος περιθωριακή – να γίνεται η επίσημη φωνή της πολιτείας.

Αν και πολλά από αυτά που η κυβέρνηση υποσχέθηκε αντίκεινται ακόμα και στο διεθνές δίκαιο οπότε τα πάγωσε τον πρώτο καιρό της διακυβέρνησής της, η επιδείνωση της οικονομίας επέβαλε την ανακάλυψη εθνικών επιτυχιών. Στο “έπος του Έβρου” ο στρατός με κάθε λογής παραστρατιωτικούς εθνοφύλακες και μη να συνδράμουν πυροβολεί, ξυλοκοπεί και βασανίζει πρόσφυγες που προσπάθησαν μαζικά να περάσουν τα σύνορα. Οι διαδικασίες αιτήσεων για αίτηση διεθνούς προστασίας παγώνουν ενάντια σε κάθε μορφή διεθνούς δικαίου. Δημιουργούνται κλειστά κέντρα και οι παράνομες επαναπροωθήσεις αυξάνονται σε μορφή επιδημίας. Ακόμα και άνθρωποι που μένουν χρόνια στην Ελλάδα απαγάγονται μέσα από πόλεις και στρατιώτες τους περνάνε κατά ομάδες μέσα από μονοπάτια προς την Τουρκία…

Οι διαδικασίες εξετάσεων των αιτήσεων ασύλου επισπεύδονται με πρόθεση να αποτρέπονται οι αιτούντες άσυλο να έχουν επαρκή χρόνο για να έχουν νομική προετοιμασία ενώ τα χρονικά όρια για την κατάθεση έφεσης συμπιέζονται ώστε να αποκλείονται από νομική βοήθεια για τα αιτήματα τους. Στα νησιά, όπου οι εγκλωβισμένοι έχουν υπερδιπλασιαστεί τους τελευταίους μήνες, εκδόθηκαν με τη λήξη της καραντίνας 1400 απορριπτικές αποφάσεις σε μια ημέρα με τους πρόσφυγες να έχουν 10 μέρες περιθώριο για την κατάθεση ένστασης.

Η κρίση του COVID-19 αντιμετωπίστηκε στο μεταναστευτικό υπό το ίδιο ρατσιστικό πρίσμα. Στα καμπ δεν υπήρχε το παραμικρό μέτρο ασφάλειας. Πρόσφυγες χωρίς βασικές συνθήκες υγιεινής όπως η στέγη ή η πρόσβαση σε ζεστό νερό στοιβάχτηκαν περιμένοντας πότε θα φτάσει κάποιο κρούσμα. Όταν σε καμπ παρουσιάστηκαν κρούσματα η απάντηση του κράτους ήταν η πλήρης απαγόρευση κυκλοφορίας και ο εγκλεισμός των ανθρώπων εντός αυτών. Ακόμα και σήμερα στους διαμένοντες σε καμπ κατ’ εξαίρεση υπάρχουν περιορισμοί κυκλοφορίας.

Πέρα από το θεσμικό ρατσισμό αυτού τους μήνες είδαμε σε διάφορα μέρη της ελλαδικής επικράτειας κομμάτια των τοπικών κοινωνιών να μετατρέπονται σε αγριεμένο όχλο. Από εμπρησμούς ξενοδοχείων που προορίζονταν για να φιλοξενήσουν πρόσφυγες και εμπρησμούς σχολείων μέχρι την αποτροπή προσφύγων που έφταναν σε βάρκες από το να κατέβουν στην παραλία εν μέσω χυδαίων σχολίων, η απανθρωπιά βρίσκεται στο προσκήνιο και διεκδικεί κυρίαρχο ρόλο.
Και επειδή η απανθρωπιά αγαπάει το φασισμό και τη βλακεία όλος ο συρφετός φασιστικών γκρουπούσκολων έσπευσε να επωφεληθεί καλώντας αντιμεταναστευτικά συλλαλητήρια παντρεμένα με κάθε είδους ψεκασμένη θεωρία. Εμβόλια, τσιπάκια, 5G και κάθε απίθανη “απειλή για το έθνος” βρήκε στέγη κάτω από την ομπρέλα των φασιστών για να πλαισιώσει τον αντιμεταναστευτικό θίασο.

Και τώρα όμως όπως και πάντα είμαστε εδώ για να τους πούμε πως οι μετανάστες και οι πρόσφυγες ΔΕΝ είναι μόνοι. Είμαστε και θα είμαστε πάντα δίπλα στα κύματα των κατατρεγμένων που είναι απόνερα της καπιταλιστικής λεηλασίας του πλανήτη. Είμαστε και θα είμαστε πάντα απέναντι στα σκοτάδια που προσπαθούν να επιβάλουν οι σύγχρονοι μελανοχίτωνες. Είμαστε εδώ και θα αντισταθούμε στην ολοκληρωτική μορφή που παίρνει το κράτος απέναντι στους εκμεταλλευόμενους και τους καταπιεσμένους ντόπιους ή μη.

Με συνεχή και αδιαπραγμάτευτο αγώνα για την οργάνωση των από τα κάτω ντόπιων και μεταναστών. Ενάντια στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων που θέλει τους μετανάστες/τριες είτε φθηνό εργατικό δυναμικό είτε περισσευούμενο. Ενάντια στην κρατική αφήγηση που θέλει τους μετανάστες/τριες υγειονομική “απειλή”. Ενάντια στη βαθιά ριζωμένη στην ελληνική κοινωνία αντίληψη περί ανωτερότητας της ελληνικής φυλής, απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις, εκκενώσεις και εμπρησμούς των εστιών τους. Είμαστε εδώ για να παλέψουμε μαζί τους και για τα αυτονόητα: για χαρτιά για όλους/ες, για ελεύθερη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, στέγαση κ.α αλλά και για να οραματιστούμε και να στοχεύσουμε μαζί σε ένα κόσμο ισότητας αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Mικροφωνική αλληλεγγύης στους μετάναστες/τριες
την Πέμπτη 28 Μάη στις 19:00,
τόπος: ομπρέλες νέας παραλίας.

Παρέμβαση αλληλεγγύης σε διανομείς/courier σε εταιρίες ταχυμεταφορών

Με το ξέσπασμα της πανδημίας του COVID-19, τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και σε παγκόσμια κλίμακα, ήρθαμε αντιμέτωποι/ες με μια σειρά μέτρων κρατικής διαχείρισης της κατάστασης. Μέτρα που αφορούσαν τόσο το κοινωνικό επίπεδο (απαγόρευση συναθροίσεων και ελευθερίας μετακινήσεων) όσο και το οικονομικό. Το κράτος επιχείρησε τον αποκλεισμό της κοινωνικής βάσης από τη δημόσια σφαίρα για να συγκαλύψει τα κενά που χρόνια δημιουργούσε σε κοινωνικές ανάγκες ζωτικής σημασίας όπως η περίθαλψη, ενώ ταυτόχρονα φρόντισε να καταστήσει σαφές ότι και αυτή την αναζωπύρωση της οικονομικής κρίσης θα την πληρώσουν οι εκμεταλλευόμενοι/ες.
Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της οικονομικής δραστηριότητας σταμάτησε, ενώ αυτό που έμεινε ανοιχτό έπρεπε να συνεχίσει την κυκλοφορία του κεφαλαίου με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Επομένως, εργαζόμενοι/ες σε κλάδους όπως η περίθαλψη, το delivery και οι ταχυμεταφορές, στα supermarket και την  καθαριότητα  παρέα με τους εργαζόμενους   από το σπίτι  έπρεπε να δουλεύουν σε εξαντλητικά ωράρια με μεγαλύτερο φόρτο εργασίας και να  δέχονται κάθε είδους εργοδοτικής αυθαιρεσίας όπως ελλειπή μέτρα προστασίας και απλήρωτες υπερωρίες με τις ευχές του κράτους. Με το άνοιγμα ξανά της οικονομικής δραστηριότητας, το εργασιακό μας μέλλον γίνεται ακόμη πιο επισφαλές με απολύσεις, αναστολές συμβάσεων, λιγότερα και μικρότερα μεροκάματα προ των πυλών.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, σαν μια ελάχιστη πράξη ταξικής αλληλεγγύης και στα πλαίσια συντονισμένων παρεμβάσεων από συλλογικότητες της πόλης, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση το πρωί της Δευτέρας 11 Μάιου στις εταιρείες ταχυμεταφορών  ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ στην Εθνικής Αμύνης , στις Ταχυμεταφορές ΕΛΤΑ στην Α. Σβώλου, στην SPEEDEX  στην Δεσπεραί, στην ACS στην Τσιμισκή και στην DHL στην Αγγελάκη με κείμενα, τρικακια και πλοτερ.
Απέναντι στις συνεχείς επιθέσεις κράτους και κεφαλαίου απαντάμε με συναδελφικοτητα, αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια μεταξύ των εκμεταλλευομένων και οργάνωση στη βάση.Καμία εργαζόμενη και εργαζόμενος μόνος απέναντι στα αφεντικά.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΡΩΕΣ  ΟΥΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤ(ΡΙ)ΕΣ 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ COURIER

Κοινή αφίσα δομών αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στην Θεσσαλονίκη

Την ώρα αυτή που αγωνιούμε, για το αν και πότε θα πληρωθούμε ώστε να καταφέρουμε να τη βγάλουμε, για το αν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε νοίκι και λογαριασμούς, για το αν θα μας βγάλουν από τα σπίτια μας γιατί αυτά μπορεί να είναι καταλήψεις, την ώρα αυτή που, αν είμαστε εργαζόμενοι στο σύστημα υγείας, σε σουπερμαρκετ, ντελίβερι κλπ μας πεθαίνουν στη δουλειά, οι άνεργες και επισφαλείς εργαζόμενες είναι σε αδιέξοδο, οι μετανάστες μένουν εγκλωβισμένοι υπό άθλιες συνθήκες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και άστεγες στο δρόμο, οι κρατούμενοι ζουν στην εξαθλίωση και κάποιες πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας, την ώρα αυτή γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ, ότι δεν έχουμε να ελπίζουμε σε τίποτα άλλο πέρα από τις σχέσεις και τα δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που χτίζουμε μεταξύ μας.
Στηρίζουμε τους αποκλεισμένους και τις αόρατες
Χτίζουμε δομές και διαδικασίες κοινωνικής κα ταξικής αλληλεγγύης

Διασυλλογική ανταπόκριση από την πανελλαδική ημέρα δράσης για την υγεία

Η πανδημία του covid-19 και η συνυφασμένη με αυτόν τρέχουσα υγειονομική κρίση μάς έφερε όλους και όλες, όπου κι αν ζούμε, ενώπιον μιας πρωτόγνωρης κατάστασης, η οποία φαίνεται πως όξυνε σε εκρηκτικό βαθμό την αποσταθεροποίηση της ήδη αποσαθρωμένης παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας που κλονίζεται για ακόμα μία φορά λόγω των εσωτερικών της αντιφάσεων.

Η κρατική πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας έχει καταστήσει ακόμα πιο επαχθείς τους όρους επιβίωσης για την πλατιά κοινωνική πλειοψηφία, εντείνοντας την ταξική της υποτίμηση και καθιστώντας αδύνατη την κάλυψη βασικών αναγκών. Το δημόσιο σύστημα υγείας επί μακρά σειρά ετών απαξιώθηκε δια της κρατικής υποχρηματοδότησης και των απανωτών ιδιωτικοποιήσεων. Η διάλυση της δημόσιας υγείας έγινε ακόμα πιο αισθητή στην περίοδο που τώρα διανύουμε λόγω του επείγοντος της κατάστασης και των αυξημένων αναγκών που γεννήθηκαν, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι πέραν του κορωνοϊού πρέπει να αντιμετωπίζονται και οι λοιπές παθήσεις.

Εν ολίγοις, τα δημόσια νοσοκομεία είναι υποστελεχωμένα, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό έρχεται αντιμέτωπο με εξαντλητικό φόρτο εργασίας, ενώ οι υλικοτεχνικές υποδομές είναι από ελλιπείς έως και ανύπαρκτες σε αρκετές περιπτώσεις. Το κράτος αντί να αναλάβει τις ευθύνες του για τη ζημιά που προκάλεσε τα τελευταία χρόνια στο κοινωνικό σύνολο και δη στα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα, αντί να δώσει μια ανάσα ανακούφισης στο δημόσιο σύστημα υγείας που ασφυκτιά, προτίμησε εντούτοις να ενισχύσει τις επιχειρήσεις, τους καναλάρχες, του μεγαλοεργολάβους, τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών κλινικών και διαγνωστικών κέντρων, αλλά και να θωρακίσει περαιτέρω τον κατασταλτικό του μηχανισμό με ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας. Όχι μόνο ενισχύει και φοροαπαλλάσσει προκλητικά το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά αποποιείται και τις ευθύνες των εγκληματικών πολιτικών του, τις οποίες μεταβιβάζει με την αρωγή του αστικού προπαγανδιστικού μηχανισμού στις πλάτες της κοινωνίας υπό το περίφημο αφήγημα της «ατομικής ευθύνης».

Δεν πέφτουμε όμως από τα σύννεφα. Άλλωστε, το κράτος φροντίζει με κάθε δυνατό τρόπο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, των καπιταλιστών δηλαδή. Επιπλέον, είναι πέρα για πέρα γνωστό ότι στον καπιταλισμό οι ανθρώπινες ανάγκες και τα βασικά για όλους αγαθά καθίστανται εμπορεύματα, καθώς υπάγονται αναγκαστικά στις βασικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Τα παρεπόμενα της εμπορευματοποίησης των ανθρώπινων αναγκών, και της δημόσιας και δωρεάν πρόσβασης στην υγεία μεταξύ άλλων, τα βιώνουμε σήμερα με τον πλέον ειδεχθή τρόπο στα πλαίσια της τρέχουσας κρίσης (υγειονομικής και καπιταλιστικής).

Η κοινωνική ομάδα που βιώνει καθημερινά στο πετσί της τις συνέπειες αυτής της κρατικής πολιτικής είναι το προσωπικό των νοσοκομείων, το οποίο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή στη μάχη για την αποτελασματική αντιμετώπιση του covid-19, όντας εξαντλημένο από τον βαρύ φόρτο εργασίας και τα ατελείωτα ωράρια, υπο-αμειβόμενο χωρίς καμία επιπλέον οικονομική στήριξη από το κράτος και εκτεθειμένο στον κίνδυνο του ιού, αλλά και της μελλοντικής επισφάλειας ή ανεργίας (βλ. 4μηνη παράταση των συμβάσεων για τους επικουρικούς γιατρούς).

Στις 7 Απριλίου, με πρωτοβουλία της ΟΕΝΓΕ, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό προχώρησε συντονισμένα σε πανελλαδική σε κινητοποίηση έξω από τα νοσοκομεία. Η κινητοποίηση αυτή πλαισιώθηκε και από μια πληθώρα σωματείων και συλλογικοτήτων που παρενέβησαν στους χώρους έξω από τα νοσοκομεία δείχνοντας έμπρακτη αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους υγειονομικούς. Ο αγώνας των υγειονομικών, όμως, ήρθε αντιμέτωπος με την χυδαιότητα των δυνάμεων καταστολής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την προσπάθεια ομάδων ΔΙΑΣ να διαλύσουν τη συγκέντρωση έξω από τον Ευαγγελισμό. Από την άλλη, τα καθεστωτικά ΜΜΕ έκρυψαν κάτω από το χαλί οποιαδήποτε είδηση και ανακοίνωση σχετικά με τα αιτήματά τους, επιδιώκοντας παράλληλα να αμαυρώσουν την εικόνα αυτών των κινητοποιήσεων στον δημόσιο λόγο.

Σήμερα 28 Απριλίου, η ΟΕΝΓΕ καλεί σε ακόμα μία πανελλαδική κινητοποίηση στα νοσοκομεία της επικράτειας, με κυριότερα αιτήματα την «μονιμοποίηση των επικουρικών γιατρών, όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, πρόσληψη όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού (γιατρών, νοσηλευτών και λοιπού υγειονομικού προσωπικού) για τη στελέχωση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας, μέτρα και μέσα προστασίας για την υγεία και την ασφάλεια των υγειονομικών, ένταξη του κλάδου στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

Ως μέρος της κοινωνίας που αγωνίζεται για ισότητα και ελευθερία απέναντι στο δίκιο των ισχυρών και την εκμετάλλευση, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των υγειονομικών στηρίζοντας τα αιτήματά τους. Συμμετείχαμε, λοιπόν, στις επιμέρους κινητοποιήσεις των υγειονομικών που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, πετώντας τρικάκια, ανοίγοντας πανό και μοιράζοντας κείμενα στα προαύλια των νοσοκομείων ΑΧΕΠΑ, Γεννηματάς, Άγιος Δημήτριος, Θεαγένειο και Ιπποκράτειο.

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ

Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ Ο COVID-19 ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΟΛΩΝ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ – ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
Κατάληψη Terra Incognita
Πυρανθός – Αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης
Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

 

Να κερδίσουμε τη ζωή να πολεμήσουμε το θάνατο

To τελευταίο διάστημα ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις με αφορμή τον κορωνοϊό. Ένας νέος ιός που ξεκίνησε κατά τα φαινόμενα από μια επαρχία της Κίνας και μέσα σε διάστημα τριών μηνών εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα στο παγκοσμιοποιημένο ανθρώπινο χωριό, με αποτέλεσμα σήμερα να απειλεί ανθρώπους και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του πλανήτη. Η ιστορία των πανδημιών δεν είναι κάτι άγνωστο στην καταγεγραμμένη ιστορία. Θα λέγαμε ότι είναι συνυφασμένη με την παρουσία του ανθρώπου στη γη.

Οι ανεξέλεγκτες ανθρωπογενείς δραστηριότητες και οι καταστροφικές επεμβάσεις στη φύση όμως – απότοκα του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής – θέτουν αναπόδραστα και μαζικά χειρότερους όρους τόσο για την αύξηση συχνότητας πανδημιών όσο και για την επικινδυνότητα τους. Είναι γεγονός όμως ότι η εξελικτική πορεία της ζωής στον πλανήτη δεν είναι τελεολογική και σίγουρα δεν περιορίζεται και δεν εξαντλείται από την παρουσία η μη του ανθρώπινου είδους στη γη. Η φύση έχει τους προσαρμοστικούς μηχανισμούς για να συνεχίσει την αέναη πορεία της, ο άνθρωπος όμως;

Αλήθεια, πόσο έκπληκτους μας άφησε το ξέσπασμα της πανδημίας; Όλοι γνωρίζουμε ότι οι ανταγωνισμοί σε όλα τα πεδία της οικονομίας (ενέργεια, παραγωγή προϊόντων, εμπόριο κ.λ.π.) αλλά και των πολέμων αποτελούν την γενεσιουργό αιτία της οικολογικής καταστροφής που επιφέρει – μέσα σε όλα – και την κλιματική αλλαγή. Η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων επιφέρει συστηματική οικολογική υποβάθμιση. Η αποψίλωση των δασών, η καταστροφή των βιοτόπων, η βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία οδηγούν στο να μεταφερθούν παθογόνοι οργανισμοί στον άνθρωπο. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις όπου συνωστίζονται εκατομμύρια κόσμου συνιστούν το ιδανικό περιβάλλον ώστε να εξαπλωθεί, να μεταλλαχθεί και δυνάμει να προκαλέσει πανδημία ένας άγνωστος ιός.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Στην πρώτη γραμμή μάχης για την αντιμετώπιση της πανδημίας καλούνται οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας. Όπως σε κάθε πόλεμο ο στρατηγός ντοπάρει τα μυαλά των στρατιωτών με ψωροπερηφάνεια πριν τους στείλει σαν πρόβατα σε σφαγή. Έτσι κι εδώ. Με χειροκροτήματα και παχιά λόγια επιδιώκουν να κρύψουν το γεγονός ότι για χρόνια το κράτος απαξίωνε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και ρήμαζε τα νοσοκομεία αφήνοντας τεράστιες ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, υποδομή και υγειονομικό υλικό.Τώρα το υγειονομικό προσωπικό (ιατρικό, νοσηλευτικό, παραϊατρικό) καλείται να σταθεί απέναντι στον ιό με πενιχρά μέσα, χωρίς τα κατάλληλα μέτρα προστασίας (μάσκες, γάντια κτλ) δουλεύοντας με εξαντλητικά ωράρια σε νοσοκομεία που διαθέτουν ελάχιστες κλίνες ΜΕΘ. Ακόμα και αυτή την κρίσιμη στιγμή το κράτος αντί να στηρίξει έστω τύποις την δημόσια περίθαλψη έχει το θράσος να προαναγγέλει δήθεν προσλήψεις (ενώ ψάχνει κορόιδα για επισφαλή εργασία με μπλοκάκι), να ψάχνει εθελοντές και αντί να επιτάξει τα ιδιωτικά νοσοκομεία να τα επιδοτεί, για παράδειγμα δίνει σε αυτά 1600 ευρώ για μια κλίνη ΜΕΘ το διπλάσιο δηλαδή από ότι έδινε πρώτα. Έτσι φτάσαμε στο σημείο τα νοσοκομεία να ζητούν δωρεές πολιτών ώστε να προμηθευτούν τα στοιχειώδη. Οι μελέτες δείχνουν ότι το ποσοστό θνητότητας από τον ιό COVID-19 βρίσκεται σε ευθεία συνάρτηση με το σύστημα υγείας. Απλούστατα, όσο πιο καλά εξοπλισμένα είναι τα νοσοκομεία τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα σωθούν (βλ. Γερμανία).

Το ιδεολόγημα της ατομικής ευθύνης

Το κράτος και τα παπαγαλάκια του προετοιμάζουν το έδαφος για φρενάρουν την κοινωνική οργή που έρχεται. Με θέσφατο το μότο για την ατομική ευθύνη επιχειρεί να μας κάνει συνένοχους στο έγκλημα. Δεν αποδεχόμαστε καμιά ατομική ευθύνη. Την απόλυτη ευθύνη τη φέρει το κράτος και οι διαχειριστές του με τις εγκληματικές πολιτικές του. Την ευθύνη των μνημονίων, των ιδιωτικοποιήσεων, του αποκλεισμού από την περίθαλψη των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, των εργατικών “ατυχημάτων”, του εγκλεισμού των προσφύγων και μεταναστών, των άθλιων συνθηκών στα κολαστήρια φυλακών και ψυχιατρείων κ.α

​Η επίθεση κράτους και κεφαλαίου συνεχίζεται…

Η κρίση που εμφανίζεται με αφορμή τον κορωνοϊό έχει παγώσει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας. Το κράτος μας καλεί για μία ακόμη φορά να βάλουμε πλάτη για τη σωτηρία της εθνικής οικονομίας. Αρχικά, θα παρθούν μέτρα για την τόνωση της οικονομίας. Αυτό σημαίνει ότι αυτοί που θα κληθούν να πληρώσουν την κρίση θα είναι το παγκόσμιο προλεταριάτο και τα κατώτερα στρώματα. Οι εργαζόμενοι στα super market, ντελίβερι/ κούριερ/ εργάτες σε εργοστάσια και εργάτες γης συνεχίζουν να δουλεύουν σε εξαντλητικές συνθήκες και με ανύπαρκτα μετρά προστασίας. Η εργασιακή τους συνθήκη, πριν και από το ξέσπασμα της πανδημίας, περιελάμβανε μαύρη εργασία, μισά ένσημα, απλήρωτες υπερωρίες, ενδεχομένως μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, πόσο μάλλον στην παρούσα κατάσταση. Τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν περιλαμβάνουν μείωση 50% του μισθού μέχρι το ξεπέρασμα της κρίσης, δίνουν το δικαίωμα στα αφεντικά για διεύρυνση της εκ περιτροπής εργασίας και επέκταση της μερικής εργασίας για τους μισούς εργαζόμενους ανάλογα με το συμφέρον τους, αναστολή συμβάσεων και ακύρωση των καταγγελιών που έγιναν μετά τις 18 Μαρτίου.

Όλα αυτά τα χρόνια που συστηματικά το κράτος (και) στο όνομα της κρίσης υποβάθμιζε και συνεχίζει να υποβαθμίζει βασικές κοινωνικές ανάγκες όπως η περίθαλψη και η εκπαίδευση δεν παρέλειψε ποτέ να σπαταλά δημόσιο χρήμα σε εξοπλιστικά προγράμματα και στην πολεμική του προετοιμασία εντός και εκτός συνόρων. Με ένα διαλυμένο – εδώ και χρόνια – δημόσιο σύστημα υγείας, πρώτο μέλημα της κυβέρνησης ήταν η πρόσληψη 5.000 μπάτσων για την καταστολή της ενδεχόμενης κοινωνικής οργής και η παροχή 11 εκ. ευρώ σε καναλάρχες για την “προώθηση της καμπάνιας” για τον κορωνοϊό και όχι για την αντιμετώπιση της ίδιας της πανδημίας. Στο ζοφερό μέλλον που μας επιφυλάσσουν κράτος και αφεντικά έρχονται να προστεθούν οι διακρατικοί ανταγωνισμοί και ενδεχόμενες πολεμικές συρράξεις. Η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι και επιδιώκουν το αλληλοφάγωμα των προλετάριων για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Ο πόλεμος ανοίγει νέα πεδία κερδοφορίας και ‘’δημιουργικής καταστροφής’’ εμπορευμάτων και ανθρώπινου δυναμικού μιας και η δολοφονική μηχανή που λέγεται καπιταλισμός χρειάζεται καύσιμο, σάρκα και αίμα.

Κοινωνικός έλεγχος αντί περίθαλψης

Το κράτος επιλέγει να διαχειριστεί ένα ζήτημα δημόσιας υγείας με όρους αστυνομοκρατίας, στρατιωτικοποίησης και επιβολής της δημόσιας τάξης μέσω της απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Μέσα από αυτή τη διαχείριση, ο κρατικός μηχανισμός καταδεικνύει το αντικοινωνικό του πρόσωπο. Με αυτό τον τρόπο ουσιαστικά δεν μεριμνά για τις ανάγκες της κοινωνίας, τη δημόσια υγεία και την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά για το πώς θα αποκρύψει τα κενά που χρόνια δημιούργησε, προσπαθώντας να μεταφέρει την ευθύνη στους πολίτες. Αντί να στοχεύσει στη μαζική διενέργεια τεστ για τον ιό (διατηρώντας τα πανάκριβα προς όφελος των ιδιωτών, χωρίς δυνατότητας χρήσης τους από την κοινωνία) και την αποτελεσματική αντιμετώπισή του, επενδύει στην ακραία εξατομίκευση, στο φόβο, τον έλεγχο και την επιτήρηση της κοινωνικής βάσης. Μέσω της πανδημίας, τους δίνεται η ευκαιρία να λάβουν μέτρα εξαθλίωσης και καταστολής που ούτως ή άλλως ονειρεύονταν να εφαρμόσουν, διεξάγοντας παράλληλα ένα πρώτης τάξης κοινωνικό πείραμα που αφορά την μαζική καθυπόταξη πληθυσμού. Έτσι, το κράτος αυτοπαρουσιάζεται ως ο απόλυτος ορθολογικός ρυθμιστής στην κοινωνία των “ανώριμων” και “απρόσεκτων” πολιτών που θα εγγυηθεί για την ασφάλεια τους.

Πρόταγμα

Με πυξίδα την κοινωνική υπευθυνότητα προστατεύουμε και περιφρουρούμε τη βασική ανάγκη για δημόσια υγεία όχι ως εντολοδόχοι, αλλά ως αγωνιζόμενοι. Ανασυντασσόμαστε: Μετά την “καταιγίδα” θα έχουμε έναν διαφορετικά διαμορφωμένο κόσμο να αντιπαλέψουμε. Οφείλουμε να βάλουμε ανάχωμα στην ολομέτωπη επίθεση που δέχεται η τάξη μας. Οφείλουμε να δράσουμε στο τώρα να δημιουργήσουμε ομάδες στήριξης και αλληλοβοηθείας των ευάλωτων ομάδων. Να οργανώσουμε απεργίες ενοικίων και αρνήσεις πληρωμών (ΔΕΚΟ). Να βάλουμε φρένο σε άλλες ιδιωτικοποιήσεις. Να κόψουμε το αέρα στα αφεντικά, παίρνοντας δύναμη από τους αγώνες του παρελθόντος να οργανώσουμε την αντεπίθεση μέσα από σωματεία βάσης και εργατικές ομάδες. Να τσακίσουμε τον αναδυόμενο φασισμό. Να εμποδίσουμε της φύσης τη λεηλασία. Δυο κόσμοι βρίσκονται σε σύγκρουση, ο κόσμος της ζωής κόντρα στον κόσμο του θανάτου. Να πάμε εκεί που αγαπάμε σε ένα καλύτερο μέλλον, σε ένα κόσμο που να βασίζεται στις άξιες της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και κοινοκτημοσύνης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ – κοινωνική αυτοοργάνωση
ΟΡΓΑΝΩΣΗ στο σήμερα για τους αγώνες του αύριο
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στις επιταγές κράτους – κεφαλαίου

 

Στηρίζουμε την αντιπολεμική/ διεθνιστική διαδήλωση αλληλεγγύης στους μετανάστες και τις μετανάστριες

Πέμπτη 05/03 18:00 Καμάρα

Το πρωί του Σαββάτου 29/2 ο Ταγίπ Ερντογάν ανακοινώνει το ¨άνοιγμα των συνόρων¨. Χιλιάδες μετανάστ(ρι)ες φτάνουν στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας με την ελπίδα πως θα συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Ευρώπη. Στα σύνορα τους περιμένει  καταστολή της αστυνομίας – στρατού και των δυο κρατών που τους υποδέχονται με δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και αληθινά πυρά. Την ώρα που μπάτσοι, καραβανάδες παρέα με τον φασιστικό εσμό που έχει μαζευτεί στα σύνορα ληστεύοντας κ χτυπώντας τους κατατρεγμένους, τα ΜΜΕξαπάτησης διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα παρουσιάζοντας τα θύματα σαν θύτες και τους θύτες σαν ήρωες.

Μία από τις κυριότερες αιτίες που γεννούν τη μετανάστευση είναι οι καπιταλιστικοί πόλεμοι. Η ισοπέδωση ολόκληρων περιοχών, οι συγκρούσεις για τα συμφέροντα των κυρίαρχων, η οικονομική εξαθλίωση και η πείνα που επιφέρουν, ευθύνονται για τη μετακίνηση ολόκληρων πληθυσμών. Όσοι και όσες καταφέρουν να επιβιώσουν από το ταξίδι, το μέλλον που τους περιμένει στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο είναι είτε να αποτελέσουν φτηνά εργατικά χέρια είτε να καταλήξουν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης ή στη φυλακή ως περίσσευμα. Με την αναζωπύρωση των πολεμικών συρράξεων  το μόνο σίγουρο είναι ότι θα βρεθούμε ξανά με ανθρώπους κυνηγημένους γύρω μας. Εμείς από την πλευρά μας πάντως θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε σε θέση μάχης απέναντι σε εθνικιστικά και ρατσιστικά παραληρήματα, στην κρατική μηχανή (μπάτσους, στρατό, διευθυντές, δημάρχους κ λοιπούς παρατρεχάμενους) που προσπαθούν να κάνουν τη ζωή δύσκολη και αβίωτη σε όλους αυτούς τους κατατρεγμένους του κόσμου και σε όποια παρακρατική οργανωμένη ή μη ομάδα τολμήσει να απλώσει χέρι.

Με τους εκμεταλλευόμενους και τις καταπιεσμένες δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε από όποια μεριά του πλανήτη και αν προέρχονται, ενώ με τους εκμεταλλευτές μας εντός και εκτός των συνόρων η μάχη είναι διαρκής. Οι κυρίαρχοι επιδιώκουν το αλληλοφάγωμα των εκμεταλλευόμενων για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Προσπαθούν να μας διαιρέσουν ανάλογα με το χρώμα, τον τόπο προέλευσής μας, το φύλο μας. Η αλληλεγγύη στους μετανάστες πηγάζει μέσα από την ταξική μας θέση και την πολιτική μας συγκρότηση. Στήνοντας αναχώματα σε ρατσισμό και εθνικισμό και δημιουργώντας σχέσεις εμπιστοσύνης και ταξικής αλληλεγγύης οργανώνουμε τη δράση μας και συνεχίζουμε τη μάχη ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

Προβολή ντοκιμαντέρ – Bar οικονομικής ενίσχυσης

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

ΠΟΛΕΜΟΣ Α.Ε

Πέμπτη 12/3 19:00

στον Ε.Κ.Χ ΣΧΟΛΕΙΟ

Θα ακολουθήσει Punk Rock Bar οικονομικής ενίσχυσης

Αντιπολεμική αντιμιλιταριστική αφίσα

Ενημέρωση από παρεμβάσεις αλληλεγγύης στους Ολικούς Αρνητές Στράτευσης

Με αφορμή την εκδίκαση της προσφυγής του ολικού αρνητή στράτευσης Ορφέα Κ. για το διοικητικό πρόστιμο που του έχει επιβληθεί πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις στις Δ’ και Ε’ εφορίες Θεσσαλονίκης με μοίρασμα κειμένων και αναγραφή συνθημάτων. Για κάθε δίωξη σε ολικό αρνητή, επιβάλλεται από την εκάστοτε στρατολογία και το διοικητικό πρόστιμο των 6000 ευρώ, το οποίο βεβαιώνεται στην εφορία. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το κράτος πραγματοποιεί έναν πόλεμο συνεχούς φθοράς στους ολικούς αρνητές στράτευσης, κρατώντας τους οικονομικά αιχμάλωτους, δυσχεραίνοντας εκδικητικά την καθημερινότητά τους.

Επίσης, με αναγραφή συνθημάτων πραγματοποιήσαμε παρέμβαση  στο στρατόπεδο Κώττα (πρώην 424 ΓΣΝ) και στις εγκαταστάσεις που στεγάζεται το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, η Στρατολογία Κεντρικής Μακεδονίας και το στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Θεσσαλονίκη. Όσο το κράτος μας καλεί να υποκύψουμε στα εθνικά ιδεώδη, να συνταχθούμε και να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και καταπιεστών μας, από την πλευρά μας δε θα σταματήσουμε να τους θυμίζουμε ότι δεν βρίσκουμε τους εαυτούς μας μέσα σε καμία εθνική ενότητα, σε κανέναν πόλεμο μεταξύ των εκμεταλλευόμενων αλλά μόνο στον κοινωνικό ταξικό πόλεμο εναντίων τους.

Ούτε μία ώρα στο στρατό ούτε ένα ευρώ στα ταμεία τους
Αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης

 

 

Load more