Aνακοίνωση κατάληψης εργατικού κέντρου (01-03-2021)

Ανακοίνωση Κατειλημμένου Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

Στις 8 Ιανουαρίου ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας ξεκινά απεργία πείνας με αίτημα την μεταγωγή του στον Κορυδαλλό, όπου θα έπρεπε να βρίσκεται, ακόμα και βάσει του νόμου που η κυβέρνηση ψήφισε φωτογραφικά για τον ίδιο πριν κάποιους μήνες και ο οποίος του στερούσε το δικαίωμα της παραμονής του σε αγροτικές φυλακές.

53 μέρες μετά, η υγεία του απεργού πείνας βρίσκεται σε οριακό σημείο και ανά πάσα στιγμή μπορεί να επέλθει ο θάνατός του. Αυτή είναι άλλωστε και η πολιτική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, του ντόπιου κεφαλαίου αλλά και ξένων πρεσβειών, όπως των Η.Π.Α.: η εφαρμογή της θανατικής ποινής για έναν κοινωνικό αγωνιστή, για έναν ένοπλο αντάρτη.

Η συγκεκριμένη απεργία πείνας όμως δεν λαμβάνει χώρο μέσα σε κάποιο δοκιμαστικό σωλήνα όπου επικρατούν συνθήκες ξέχωρες από αυτές του περιβάλλοντος. Η συγκεκριμένη απεργία πείνας εξελίσσεται εν μέσω μίας πανδημίας αλλά και εν μέσω μίας, τεραστίων διαστάσεων, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που η πρώτη επιτάχυνε.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζομένων οδηγούνται στην ανεργία και δισεκατομμύρια άνθρωποι καλούνται να γίνουν ακόμα πιο φτωχοί από ότι ήταν ήδη. Σε έναν κόσμο όπου οι διενέξεις μεταξύ ισχυρών κρατών και εταιρειών για το μοίρασμα των αγορών σπέρνουν πολέμους σε κάθε γωνιά της γης, γεννούν προσφυγιά, υπερεκμετάλλευση και βαρβαρότητα στην περιφέρεια. Σε έναν κόσμο όπου όλο και λιγότεροι άνθρωποι κατέχουν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του κοινωνικού πλούτου και ευθύνονται για την, χωρίς επιστροφή, λεηλασία του πλανήτη. Σε έναν κόσμο όπου τα κράτη οχυρώνονται μπροστά στις εξεγέρσεις που έρχονται, στις εξεγέρσεις των πεινασμένων, των αποκλεισμένων, των αδικημένων.

Ζούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μία ένωση κεφαλαιοκρατών της Ευρώπης που συντονισμένα ξεζουμίζουν τους πληθυσμούς στα μετόπισθεν αλλά και στις σύγχρονες αποικίες. Στην Ευρώπη που καυχιέται για τις φιλελεύθερες αξίες της, αλλά περιορίζει όλο και πιο πολύ κάθε ένοια ελευθερίας, φυλακίζοντας μέχρι και μουσικούς, όπως στην περίπτωση του Πάμπλο Χασέλ στην Ισπανία, και στοχοποιεί οποιονδήποτε αντισταθεί στον ολοκληρωτισμό που επιβάλει στο εσωτερικό της. Ζούμε στην Ευρώπη που πνίγει μετανάστες στα θαλάσσια σύνορά της σε Αιγαίο και Μεσόγειο, στην Ευρώπη που τα κράτη επιδοτούν τους βιομηχάνους τους και φορο-ληστεύουν τους εργαζόμενους τους, στην Ευρώπη με μία τερατώδη αντιτρομοκρατική νομοθεσία που ποινικοποιεί κάθε μορφή αγώνα, στην Ευρώπη όπου σιγά-σιγά ακόμα και η απεργία ή η διαδήλωση κρίνονται παράνομες.

Ζούμε στην Ελλάδα, όπου το χρέος έχει ξεπεράσει το 200% του ΑΕΠ, όπου οι άνεργοι έχουν ξεπεράσει τους 1.200.000, όπου η έμφυλη βία κυριαρχεί σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής. Στην Ελλάδα που ξοδεύει δισεκατομμύρια για την πολεμική της προετοιμασία, για τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, για την αστυνομία, τις επιδοτήσεις των μεγάλων επιχειρήσεων και τα χαρτζιλίκια στα ΜΜΕ. Στην Ελλάδα που την ίδια στιγμή ετοιμάζεται να αφήσει χιλιάδες ανθρώπους χωρίς πρώτη κατοικία, ενώ ήδη άστεγοι στους δρόμους των πόλεών της, πεθαίνουν από το κρύο. Στην Ελλάδα όπου υποχρηματοδοτείται το σύστημα υγείας και το 80% των τακτικών χειρουργείων έχει ανασταλλεί, όπου η παιδεία γίνεται λεία στα νύχια των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, όπου τα πάντα ιδιωτικοποιούνται. Στην Ελλάδα όπου παιδοβιαστές ξεπλένονται από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση, στην Ελλάδα που μέσα σε ένα χρόνο πανδημίας η κυβέρνηση έχει προλάβει να περάσει πολλά αντικοινωνικά και αντεργατικά νομοσχέδιο. Στην Ελλάδα όπου πάνοπλοι μπάτσοι εισβάλουν στα πανεπιστήμια για να βασανίσουν φοιτητές, όπου οι πορείες έχουν απαγορευτεί, όπου τα σωματεία φακελώνονται και οι απεργίες είναι σχεδόν εκτός νόμου. Στην Ελλάδα όπου η κυβέρνηση ψηφίζει συνεχώς νέους όλο και πιο αυστηρούς νόμους για τους κρατούμενους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους. Στην Ελλάδα που χιλιάδες κρατούμενοι στοιβάζονται εν μέσω πανδημίας σε άθλιες συνθήκες μες στα σωφρονιστικά κολαστήρια, που μετανάστες και μετανάστριες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μένουν απροστάτευτοι στο ψύχος, μένουν εκτεθειμένοι στον covid19 και κάθε είδους πάθηση χωρίς ίχνος ιατροφαρακευτικής περίθαλψης.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη επέλεξε να πραγματοποιήσει την απεργία πείνας ο Δ. Κουφοντίνας. Και είναι μέσα σε αυτή τη συνθήκη, με γιατρούς και νοσηλευτές, με μαθήτριες και εκπαιδευτικούς, μουσικούς και φοιτήτριες, στους δρόμους, όπου ο αγώνας του πρέπει να αγκαλιαστεί από κάθε αγωνιζόμενο και κάθε καταπιεσμένη για να δώσει και πάλι ελπίδα σε όλες και όλους μας.

Καλούμε κάθε κάτοικο αυτής της πόλης που νοιώθει ότι αυτός ο αγώνας αφορά πολλούς περισσότερους από τον ίδιο τον απεργό, που αντιλαμβάνεται τη σημασία να υπάρξουν ρωγμές και αναχώματα στην οξυμένη κρατική καταστολή, που ασφυκτιά από την εγκληματική, ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος να πλαισιώσει την κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης για να λειτουργήσει ως κέντρο αγώνα με αιχμή την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα και να το μετατρέψουμε μαζί με την Κατειλημμένη Πρυτανεία σε εστίες συντονισμένης αντίστασης.

Ζητάμε από τον κόσμο που θα στηρίξει την προσπάθεια να σεβαστεί το ότι αρκετές από εμάς έχουν υποκείμενα νοσήματα, παιδιά, γονείς, συγγενείς, συγκατοίκους και φίλους με προβλήματα υγείας και με ενσυναίσθηση αλλά και αίσθημα κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης να τηρούμε τα μέτρα υγειονομικής προστασίας.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον επαναστάτη απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Δευτέρα 1/3 – 12.00, Εργατικό Κέντρο Θεσ/νίκης

 

Κάτω η κρατική τρομοκρατία και καταστολή

Νίκη στην απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα

Νίκη στον αγώνα των φοιτητών και των φοιτητριών

Νίκη στην ζωή και σε κάθε αγώνα της κοινωνικής βάσης

Κατάληψη Εργατικού Κέντρου για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Παρασκευή 19/02 στις 17:00 Αγ. Βενιζέλου

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Την Τρίτη στις 09/02 13:00 στην καμάρα

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα και άμεση ικανοποίηση του αιτήματος του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού.

Το κράτος εκδικείται τους εχθρούς του. Το έχουν αποδείξει περίτρανα όλοι οι διαχειριστές της κρατικής εξουσίας, ανεξάρτητα από της πολιτική τους προέλευση με τις δεκάδες διώξεις, φυλακίσεις, βασανισμούς και εξοντωτικές ποινές που έχουν επιβάλει ανά τα χρόνια σε αγωνιστές και συντρόφους. Δεν θα γινόταν εξαίρεση στον πολιτικό κρατούμενο και αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα.

Ότι κατάφερε να πετύχει με προηγούμενες απεργίες πείνας έρχεται τώρα μία καινούργια φουρνιά δικαστών να του τα ξαναστερήσει. Άλλωστε, η προηγούμενη φουρνιά κρίθηκε ακατάλληλη μιας και του είχε επιτρέψει να βγει εκτός φυλακής με 48ωρες άδειες (ένα καθόλα νόμιμο δικαίωμά του) και να μεταφερθεί σε αγροτικές φυλακές (επίσης είναι νόμιμο δικαίωμα του) παρόλο που οι εκφραστές της νομιμότητας δεν του το παραχώρησαν, αλλά απεναντίας ο Κουφοντίνας το διεκδίκησε ξανά και ξανά μέσα από επίπονους αγώνες που έδωσε βάζοντας μπροστά την ίδια του την υγεία.

Αυτή τη φορά λοιπόν αποφάσισαν να το πάνε ένα βήμα παραπέρα καθώς με φωτογραφικό νόμο απαγόρευσαν την παραμονή του στις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας ώστε να μεταφερθεί πίσω στον Κορυδαλλό. Στο δρόμο όμως η μεταγωγή ”άλλαξε”, (καταπατώντας το κράτος ακόμη και τον ίδιο του τον νόμο) και έτσι ο Δ. Κουφοντίνας μετήχθη στις φυλακές Δομοκού.

Ο αγωνιστής Δ. Κουφοντίνας διεκδικεί πραγματοποιώντας απεργίας πείνας από τις 8 Ιανουαρίου βάζοντας σε κίνδυνο άλλη μια φορά την ίδια του τη ζωή να συμβεί το αυτονόητο. Να μεταφερθεί στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα και όπου πέρασε τα 16 από τα 18 χρόνια που είναι στη φυλακή.

Το κράτος εκμεταλλεύεται την ευκαιρία μέσα στην πανδημία και στο πάγωμα των αντιδράσεων με περιορισμούς, διατάγματα και καταστολή, ώστε να εξαντλήσει την εκδικητικότητα του απέναντι σε έναν αμετανόητο για την πολιτική του δράση και θέση αγωνιστή. Η κατάσταση μέσα στις φυλακές είναι λίγο πολύ γνωστή. Σε συνθήκες πανδημίας ο εγκλεισμός στα κελιά της δημοκρατίας ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη εφόσον δεν εχει παρθεί κανένα ουσιαστικό μετρό για την προστασία της υγείας των κρατούμενων (ατομικά μέτρα στοιχειώδους προστασίας, διενέργεια τεστ, αποσυμφόρηση των φυλάκων) παρά μόνο καταστολή και καταπάτηση των δικαιωμάτων τους. Συνεπώς και ο Δ. Κουφοντίνας όπως ολοι/ες οι κρατουμενοι/ες που βρίσκονται στοιβαγμένοι στα κολαστήρια των φυλακών είναι εκτεθειμένοι/ες στις εκάστοτε αυθαίρετες και καταχρηστικές αποφάσεις των ανθρωποφυλάκων, της δικαστικής φάρας και του υπουργείου Προ.Πο.

Είναι αυτό το κομμάτι της κρατικής εξουσίας, αυτή η άθλια κάστα των δικαστών και εισαγγελέων που αποφασίζει να θάψει ζωντανούς όσους αγωνίζονται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που ζούμε, ενάντια στην υποτίμηση και εξαθλίωση των ζωών μας, ενάντια στο άδικο και με αντίστοιχες γελοίες δικαιολογίες να επιτρέπει σε κάθε λογής πολιτικό λαμόγιο, αφεντικό και φασίστα να συνεχίσει την δουλειά του, υπηρετώντας πιστά τα συμφέροντα της εξουσίας. Αυτή είναι η δουλειά τους και για αυτό πληρώνονται, να φυλάσσουν και να διαιωνίζουν τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου. Μιας λοιπόν και η υγεία του αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα έχει κλονιστεί από τις αλλεπάλληλες απεργίες πείνας που έχει πραγματοποιήσει ως έγκλειστος στα κελιά της αστικής δημοκρατίας για να υπερασπιστεί όχι μόνο τα δικά του δικαιώματα αλλά και όσων αντιστάθηκαν μέσα σε αυτές τις αποθήκες ψυχών για δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, δηλώνουμε ότι σε αυτόν τον αγώνα δεν είναι μόνος.

Δεν θα επιτρέψουμε να θάψουν ζωντανό στα κελιά της δημοκρατίας κανένα αγωνιστή και σύντροφο. Αν είναι αυτονόητη η λειτουργία κάθε εξουσίας να υποτάξει τους εχθρούς της ζητώντας δηλώσεις μετανοίας, είναι χρέος κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου να αντισταθεί. Πέρα από δημοκρατικούς δικαιωματισμούς οι κατακτήσεις των κρατουμένων είναι θέσεις μάχης στον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο τις οποίες οφείλουμε να διαφυλάξουμε.

Κανένας αγωνιστής μόνος στα χέρια του κράτους.
Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα και άμεση ικανοποίηση του αιτήματος του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού
απεργία πείνας από : 08 Iανουαρίου 2021

Κοινωνική και Ταξική Αλληλεγγύη σε όλες τις γειτονιές

Αφίσες που κολλιούνται στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

 

 

Πανό κείμενα και τρικάκια στις γειτονιές της θεσσαλονίκης

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Η κατάσταση που έχει περιέλθει η κοινωνία εξαιτίας της πανδημίας Covid-19 πάει από το
κακό στο χειρότερο. Ένας ιός που μπήκε στη ζωή μας εδώ κ αρκετούς μήνες. Ένας ιός
που μας υπενθυμίζει την λάθος κατεύθυνση που πορεύεται η ανθρωπότητα. Αναμφίβολα,
όσο το παράλογο καπιταλιστικό σύστημα επελαύνει, άγνωστοι ιοί και ασθένειες θα μας
χτυπούν όλο και συχνότερα. Το καταστροφικό χέρι του συστήματος καίει και καταστρέφει
ότι χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει φέρνοντας μας αντιμέτωπους με
ένα δυστοπικό μέλλον.

Τους μήνες που πέρασαν από το πρώτο lock down το ελληνικό κράτος δεν έκανε τίποτα το
ουσιαστικό για την αντιμετώπιση της πανδημίας και την ενίσχυση του συστήματος υγείας.
Το νοσηλευτικό προσωπικό μειώθηκε αντί να αυξηθεί ώστε να καλυφθούν τα ήδη μεγάλα
κενά και συνεχίζει να εργάζεται σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες . Όχι μόνο δεν έχουν
αυξηθεί οι ΜΕΘ, αλλά ακυρώνεται το 80% των προγραμματισμένων χειρουργείων.
Όποιος πρέπει να χειρουργηθεί εξαναγκάζεται στο να αναζητήσει ιδιωτική λύση, αν φυσικά
έχει την οικονομική δυνατότητα. Το κράτος δίνει ένα σωρό λεφτά στον ιδιωτικό τομέα της
περίθαλψης για να “επιτάξει” κλίνες, ενώ έχει αφήσει το δημόσιο σύστημα περίθαλψης στη
μοίρα του.
Το κράτος και τα αφεντικά μετατρέπουν την υγειονομική κρίση σε ευκαιρία ώστε να
οξύνουν την επίθεση στην εργατική τάξη. Η ψήφιση του πτωχευτικού κώδικα/νόμου ανοίγει
την πόρτα στην κατάσχεση της πρώτης κατοικίας και την αρπαγή του όποιου εισοδήματος.
Ένας ακόμα νόμος που πλήττει τους ανέργους, τους εργαζόμενους, τους
χαμηλοσυνταξιούχους και τους αυτοαπασχολούμενους. Ο πτωχευτικός κώδικας
διευκολύνει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και ουσιαστικά πετάει τον κόσμο στο δρόμο χαρίζοντας τα σπίτια στους έχοντες για ένα κομμάτι ψωμί.
Την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου κατέθηκε στη Βουλή το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο. Η
ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εντείνει
την επίθεση στην τάξη μας. Το κράτος καταργεί κεκτημένα που κερδήθηκαν με αιματηρούς
αγώνες.
Ποιο συγκεκριμένα το έκτρωμα αυτό θεσμοθετεί την κατάργηση του 8ωρου κ την επιβολή
των 10 ωρών εργασίας την μέρα. Οι εργάτες λάστιχο δεν θα είναι πλέον μια ακόμα
αυθαιρεσία των αφεντικών αλλά νόμος του κράτους. Το κράτος συμβαδίζει απόλυτα με τα
συμφέροντα των αφεντικών και για αυτό το λόγο έρχεται να προστεθεί και η κατάργηση της
κυριακάτικης αργίας. Η κήρυξη της απεργίας θα είναι πλέον σχεδόν αδύνατη ενώ θα
μπορεί να κηρυχτεί παράνομη όταν συνοδεύεται από καταλήψεις χώρων εργασίας. Όμως,
το μπλοκάρισμα της παραγωγής και της κυκλοφορίας του κεφαλαίου είναι έννοιες
συνυφασμένες με την απεργία.

Το κράτος καταργεί επίσης την ΣΕΠΕ (σώμα επιθεωρητών εργασίας) και αναθέτει την
επίλυση των εργατικών διαφορών στον ΟΜΕΔ (οργανισμό μεσολάβησης και διαιτησίας)
έναν οργανισμό ιδιωτικού δικαίου που αποτελείται κατά κύριο λόγο από εργατοπατέρες της
ΓΣΕΕ και εκπροσώπους των αφεντικών. Μέσα από ένα δικαστήριο που θα διαφυλάττει τα
συμφέροντα των αφεντικών, η όποια διεκδίκηση θα είναι πολύ δύσκολη έως αποτρεπτική.
Επίσης, επιχειρείται η πανοπτική επιτήρηση της εργατικής τάξης και των μέσων αγώνα
που αυτή χρησιμοποιεί. Μέσα από το φακέλωμα σωματείων και των μελών τους στο
ηλεκτρονικό μητρώο ,την ηλεκτρονική ψηφοφορία και τέλος με την ποινικοποίηση των
παρεμβάσεων στους χώρους εργασίας και των απεργιών όπου αυτές θα μπορούν να
πραγματοποιηθούν.
Το κράτος θωρακίζεται φοβούμενο την επίθεση της κοινωνίας. Εν μέσω πανδημίας
περνάνε νομοσχέδια που μας οδηγούν στην εξαθλίωση ενώ γίνονται χιλιάδες προσλήψεις
μπάτσων και καραβανάδων, τη στιγμή που οι ανάγκες της κοινωνίας είναι για υγειονομικό
και εκπαιδευτικό προσωπικό. Η κυβέρνηση ζητάει κοινωνική ειρήνη ενώ κηρύττει πόλεμο.
Η συγκυρία της πανδημίας χρησιμοποιείται ως πρόσχημα και χρυσή ευκαιρία για την
επέλαση της κρατικής καταστολής απέναντι στον κόσμο του αγώνα. Επιθέσεις των
δυνάμεων καταστολής σε όσους αντιστέκονται, σε εργαζόμενους που διεκδικούν, σε
αντιφασίστες και αντιφασίστριες που βάζουν αναχώματα στην φασιστική απειλή, εκκένωση
καταλήψεων των σπιτιών της αντίστασης, διώξεις και φυλακίσεις συντρόφων/ισών με
στημένα κατηγορητήρια και σκευωρίες. Έχουν την ψευδαίσθηση ότι χτυπώντας τον κόσμο
του αγώνα θα γλιτώσουν από την κοινωνική οργή που ξημερώνει.
Η συλλογική ευθύνη που έχουμε εμείς οι προλετάριοι και οι προλετάριες είναι να
αντεπιτεθούμε σε αυτούς που μας κλέβουν την ζωή. Είναι η συλλογική ευθύνη να
οργανωθούμε αδιαμεσολάβητα και αντιιεραρχικά. Είναι συλλογική μας ευθύνη να
οργανώσουμε έναν άλλο τρόπο ζωής σε αρμονία με τη φύση, να δημιουργήσουμε ένα
κόσμο πιο δίκαιο ένα κόσμο που να βασίζε ται στην ισότητα, στην αλληλοβοήθεια, στην
αλληλεγγύη και στην ελευθερία.

Eνημέρωση από πορεία γειτονιάς 06-12-2020

Σήμερα, 06-12-2020 βρεθήκαμε με συντρόφους/ισσες σε γειτονιά της Άνω πόλης στη Θεσσαλονίκη και πραγματοποιήσαμε αυθόρμητη πορεία. Η πορεία ξεκίνησε στη μία το μεσημέρι από το Τσινάρι κινήθηκε στην Περσέως, Άθωνος, και κατέληξε Θεοφίλου με Αγ. Σοφίας. Ειδικά σε αυτή τη συγκυρία είναι απαραίτητο (τηρώντας τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα) να ξαναβγούμε στο δρόμο και να αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό και στο μαύρο μέλλον που μας επιφυλάσσουν οι κυβερνώντες. 

Μολονότι το κράτος απαγορεύει τις συγκεντρώσεις και τις πορείες με πρόσχημα την πανδημία, στην κοινωνία έχει γίνει σαφές πλέον ότι δεν έχει να περιμένει τίποτα από το κράτος παρά μόνο καταστολή, και θανατοπολιτική. Επιχείρησαν να ενοχοποιήσουν προκαταβολικά την κοινωνία για τη διασπορά του κορωνοϊού, απέτυχαν όμως να πείσουν και οι μάσκες έπεσαν. Άφησαν στη τύχη του το ΕΣΥ και έτσι φτάσαμε στο σημείο να καταγράφονται 100 θάνατοι την ημέρα και άνθρωποι να πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ. Με αυτό το δεδομένο βρισκόμενοι προ των πυλών γενικευμένης φτωχοποίησης και ενώ παράλληλα οι γειτονιές μας γέμισαν μπάτσους το πρόταγμα του Δεκέμβρη είναι πάντα επίκαιρο. Για αυτό το λόγο τόσο λυσσαλέα και εκδικητικά το αντιμάχεται η εξουσία.

Ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας, την επέλαση κράτους και κεφαλαίου σπάμε την απαγόρευση και βγαίνουμε στο δρόμο.

Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη, εμείς θα πούμε την τελευταία λέξη.

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εστιακών φοιτητών και φοιτητριών του ΑΠΘ

Ο αγώνας των εστιακών φοιτητών του ΑΠΘ είναι μια αχτίδα φωτός στον δρόμο του αγώνα που διεξάγει το προλεταριάτο για την επιβίωσή του. Οι φοιτητές που διαμένουν στις εστίες δεν δέχτηκαν να βιώσουν την δεύτερη καραντίνα όπως την προηγούμενη . Στην πρώτη καραντίνα το κράτος τους πέταξε έξω από τα σπίτια τους με συνοπτικές διαδικασίες κ τους επόμενους μήνες δεν τους εξασφάλισαν ούτε τα βασικά μέτρα προστασίας (μάσκες, τεστ για covid-19, αντισηπτικό στους κοινόχρηστους χώρους, τακτική απολύμανση στους κοινόχρηστους χώρους, παρουσία γιατρού, προσλήψεις σε προσωπικό στην καθαριότητα). Ο κόσμος που διαμένει εκεί αναγκάστηκε να εγκαταλείψει σε μία νύχτα τα δωμάτιά του, χωρίς καμία πρόνοια από την πλευρά της διοίκησης για το πώς και πού θα μετακινηθεί. Άλλη μία απόδειξη για τον τρόπο που διαχειρίζεται το κράτος και οι αρμόδιοι φορείς την πανδημία εις βάρος της τάξης μας, επιχειρώντας να αποποιηθούν τις ευθύνες τους.

Κατά το προηγούμενο διάστημα εντοπίστηκαν κρούσματα covid-19 σε οικότροφους των εστιών. Η κοροϊδία και η απάθεια της διοίκησης σε συνεργασία με τον ΕΟΔΥ ξεπέρασε κάθε όριο. Αρχικά, επιχείρησε να “κουκουλώσει” τα κρούσματα, μην ειδοποιώντας τους υπόλοιπους κάτοικους των εστιών. Στη συνέχεια η διοίκηση απέφυγε να απαιτήσει τεστ για τους φοιτητές ενώ με χαρακτηριστική αδράνεια η απολύμανση έγινε μετά από πολλές μέρες. Ταυτόχρονα, φρόντισε να ενημερώσει τα ΜΜΕ ότι όλα τα παραπάνω έγιναν κανονικά σκοπεύοντας στη δημιουργία κλίματος ενάντια στις διεκδικήσεις των κατοίκων.

Για τους παραπάνω λόγους φοιτητές και φοιτήτριες των εστιών οργανώθηκαν από τα κάτω και με απόφαση του συλλόγου τους προχώρησαν σε κατάληψη διάρκειας των γραφείων της διεύθυνσης των εστιών παρά τους χλευασμούς και τους τραμπουκισμούς του διευθυντή Σ. Φιλιππίδη που τόλμησε να βρίσει και σπρώξει τους φοιτητές κατά την διάρκεια παρέμβασης και γνωστοποίησης των αυτονόητων αιτημάτων τους.

Μολονότι κάποια πρώτα αιτήματα έχουν ικανοποιηθεί, (όπως η πραγματοποίηση κάποιων περιορισμένων τεστ ) οι εστιακοί φοιτητές και φοιτήτριες συνεχίζουν τον αγώνα τους μέχρι να ικανοποιηθούν και τα υπόλοιπα, όπως τα συχνά τεστ για τον καθολικό πληθυσμό των εστιών, απολυμάνσεις χώρων, μόνιμο προσωπικό καθαριότητας, παροχή υγειονομικού υλικού, επισκευή ζημιών σε κοινόχρηστους χώρους (τουαλέτες, κλπ), επαρκή θέρμανση για τα δωμάτια κ.α.

Από την πλευρά μας δεν μπορούμε παρά να στηρίξουμε τους εστιακούς φοιτητές και φοιτήτριες κ τον δίκαιο αγώνα τους για αξιοπρεπή στέγαση . Ο αγώνας τους είναι ένα κομμάτι από το μωσαϊκό του κοινωνικού ταξικού πολέμου από την πλευρά των από τα κάτω, των εκμεταλλευομένων κ των καταπιεσμένων. Η προοπτική της αυτοοργάνωσης στα κοινωνικά πεδία αποτελεί το όχημα για τη διεκδίκηση καλύτερων όρων στις ζωές μας. Σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς το μοναδικό που έχουμε είναι ο ένας την άλλη και όπλο μας η αλληλεγγύη.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝA ΤΩΝ ΕΣΤΑΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ/ΦΟΙΤΗΤΡΙΩΝ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΠΙΤΙ

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ ΝΕΡΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗ INTERNET

Λευτεριά στον αγωνιστή Πολύκαρπο Γεωργιάδη

Στα τέλη Σεπτεμβρίου μετά από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής συνελλήφθησαν τρεις αγωνιστές, πρόκειται για τους: Πολυκάρπος Γεωργιάδης τον Μ.Τ. και την Ε.Τ ως απόρροια “ανώνυμων πληροφοριών” που έφτασαν στην αντιτρομοκρατική, κατά την παλιά και δοκιμασμένη συνταγή. Τα γεγονότα: σε αποθήκη για το στοκάρισμα βιβλίων στο Κουκάκι που νοίκιαζε ο Π. Γεωργιάδης με τα πραγματικά στοιχεία της ταυτότητάς του, βρέθηκαν εκρηκτικά και σφαίρες καθώς επίσης στο σπίτι των Μ.Τ και Ε.Τ βρέθηκαν δύο όπλα.

Η αστυνομία σε αγαστή συνεργασία με τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης έσπευσαν λειτουργώντας συντονισμένα να διαρρεύσουν κατασκευασμένες πληροφορίες περί δήθεν σύνδεσης του Π. Γεωργιάδη και του Μ.Τ με την επαναστατική οργάνωση Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών (ΟΛΑ). Και αφού για μέρες διατράνωναν με κάθε επισημότητα ότι πρόκειται για την εξάρθρωση της ΟΛΑ, προλείαναν το έδαφος για επερχόμενες προφυλακίσειςΣτη συνέχεια όμως έπρεπε να βρεθούν και τα πειστήρια ώστε να αποδειχθούν οι ισχυρισμοί τους. Έτσι, τα σαΐνια της αντιτρομοκρατικής αφού ξεσκόνισαν τα σπίτια και τους υπολογιστές των συλληφθέντων το καλύτερο που βρήκαν ήταν μια …..κατεβασμένη από το διαδίκτυο προκήρυξη σε υπολογιστή του Π. Γεωργιάδη. Η αντιτρομοκρατική ψεύδεται ακόμα και για την ώρα σύλληψης του Π. Γεωργιάδη όπως καταδεικνύει και ο ίδιος σε κείμενό του (στις 28-10-2020) αλλά έτσι κι αλλιώς δε λογοδοτεί σε κανέναν, και παρουσιάζει τις κατασκευασμένες πληροφορίες της ως θέσφατα. Το ζήτημα όμως είναι ένα κατηγορητήριο που θα αφορούσε πλημμελήματα διογκώθηκε σε κατηγορητήριο κακουργημάτων πράγμα που οδήγησε στην προφυλάκιση του Π. Γεωργιάδη.

Βρισκόμαστε σε μια συνθήκη πάρα πολύ δύσκολη που η πρωτοφανής υγειονομική κρίση που έχει ξεσπάσει λόγω κορωνοιού ενώ αυτονόητα θα έπρεπε να σημαίνει θωράκιση του ΕΣΥ και αδιαπραγμάτευτη προστασία της υγείας, για την ακροδεξιά κυβέρνηση σημαίνει περιστολή στοιχειωδών δικαιωμάτων, εκκενώσεις καταλήψεων, διάλυση συγκεντρώσεων με ξύλο κακοποιήσεις και βασανισμούς αγωνιστών και περιοίκων (με πρόσφατο παράδειγμα την αντιφασιστική συγκέντρωση στο Γαλάτσι την 1/11/2020) και γενικά αστυνομική διαχείριση σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας.

Τα πιο ευάλωτα κομμάτια του πληθυσμού που στοιβάζονται έγκλειστα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή σε φυλακές αδιαμφισβήτητα κινδυνεύουν πολλαπλάσια λόγω των κάκιστων συνθηκών και του συνωστισμού απόρροια της εγκληματικής πολιτικής του κράτους. Ήδη η φυλακή των Διαβατών μετρά δεκάδες κρούσματα κορωνοιού και δύο νεκρούς. Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός είναι εδώ και η κρίση που προκαλεί ο κορωνοιός μεταφράζεται ως λυσσαλέα επίθεση σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Γνωρίζουμε πως οι κατασταλτικοί μηχανισμοί ειδικά στον πρόσωπο αγωνιστών όπως ο Π. Γεωργιάδης αναγνωρίζουν τους εχθρούς τους που θα προσπαθήσουν να τους συνθλίψουν με κάθε τρόπο. Οι αγώνες που αφορούν αγωνιστές, συντρόφους που στοχοποιούνται, διώκονται, φυλακίζονται είναι σύμφυτοι με τον αγώνα για την ελευθερία ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, ανθρώπων που οραματίζονται μια κοινωνία ελεύθερη, ανεξούσια, χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Δεν θα αφήσουμε κανέναν και καμία στα χέρια των αστυνομικών μεθοδεύσεων και της δικαστικής αυθαιρεσίας. Η αλληλεγγύη θα νικήσει…

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ Μ.Τ και Ε.Μ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

Διασυλλογική ενημέρωση για το πολυτεχνείο (17-11-20)

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΝΑ ΦΩΤΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Η επέτειος του πολυτεχνείου φέτος συνοδεύτηκε από έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, τόσο λόγω της διαχρονικότητας των προταγμάτων της όσο και λόγω του ολοκληρωτικού καθεστώτος που είχε επιβληθεί τις τελευταίες μέρες στην επικράτεια. Στις 17 Νοεμβρίου το κράτος επέλεξε για άλλη μία φορά να καταφύγει στη μοναδική πολιτική που ξέρει να εφαρμόζει: του τρόμου και της βίας. Ειδικά για τις ημέρες 15-18 Νοεμβρίου επέβαλε απαγόρευση συνάθροισης άνω των τριών ατόμων(!) (κάτι που τόλμησε για πρώτη φορά να επιβάλλει κυβέρνηση μετά τη λήξη της χούντας), απειλώντας με επιβολή προστίμων από 300 ευρώ στους συμμετέχοντες εώς και 5000 ευρώ στους διοργανωτές. Μάλιστα τις προηγούμενες μέρες πραγματοποιήθηκαν ακόμα και συλλήψεις αγωνιστών της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς επειδή μοίραζαν προκηρύξεις που καλούσαν σε συγκεντρώσεις την ημέρα του Πολυτεχνείου.

Η τακτική αυτή του κράτους δεν μας εκπλήσσει. Αυτήν άλλωστε έχει επιλέξει εδώ και καιρό και για τη διαχείριση της πανδημίας, μιας που έχει προβεί σε υπέρογκες ενισχύσεις των ένοπλων δυνάμεων καθώς και των μέσων κρατικής προπαγάνδας, ενώ δεν έχει δαπανήσει ούτε τα μισά για να ενισχύσει το δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο ακόμα και σε φυσιολογικές συνθήκες ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, πόσω μάλλον τώρα σε συνθήκες πανδημίας.

Παρά τις απαγορεύσεις, παρά τις απειλές των προστίμων και των διώξεων, παρά την δυστοπική εικόνα με ορδές μπάτσων σε κάθε γωνία, φοιτητές, σωματεία εργαζομένων, αναρχικές συλλογικότητες και αριστερές οργανώσεις σε όλη την επικράτεια επέλεξαν να σπάσουν την κρατική τρομοκρατία και να καλέσουν στο δρόμο τόσο εις μνήμην της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αλλά κυρίως ενάντια στην εγκληματική κρατική διαχείριση της πανδημίας. Με στόχο λοιπόν την κατάδειξη των κρατικών ευθυνών για την κατάσταση που ζούμε σήμερα και διεκδικώντας άμεση ενίσχυση του Ε.Σ.Υ., αποσυμφόρηση των φυλακών και των κέντρων κράτησης μεταναστριών, αξιοπρεπείς μετακινήσεις στα ΜΜΜ, το μπλοκάρισμα του αντεργατικού νομοσχεδίου που προβλέπεται να ψηφιστεί στις 26 Νοεμβρίου και γενικότερα την κατάργηση των νομοσχεδίων που προωθούν την περαιτέρω κερδοφορία των αφεντικών εις βάρος εργαζομένων και φύσης κ.α. τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας βρεθήκαμε στο δρόμο κόντρα σε όλα τα σχέδια της αστυνομίας που επιστράτευσε το σύνολο των δυνάμεών της για αυτήν τη μέρα.

Η αστυνομία καταλαμβάνει από μέρες πριν όλα τα μέρη στα οποία είχαν καλεστεί συγκεντρώσεις συμπεριλαμβανομένου του πολυτεχνείου ενώ απειλεί με ξύλο και πρόστιμα όσους και όσες δεν υποτάσσονται στις κρατικές επιταγές. Όμως στις 17 Νοεμβρίου ο κόσμος ήταν εκεί να δώσει το αγωνιστικό παρόν στις συγκεντρώσεις γελοιοποιώντας τους σχεδιασμούς της ΕΛ.ΑΣ. και καταρρίπτοντας στην πράξη το μύθο της παντοδυναμίας του κράτους. Στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκαν δύο συγκεντρώσεις, μία στις φοιτητικές εστίες ως συνέχεια του πολυήμερου αγώνα των διαμενόντων για τα στοιχειώδη και μία στην Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας, όπου αιφνιδιαστικά στο κέντρο της πόλης και κάτω από την μύτη των μπάτσων εμφανίστηκαν πάνω από 250 αγωνιστές του αναρχικού χώρου και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ενώ επιχειρήθηκε να πραγματοποιηθεί από κόσμο (100 άτομα) και τρίτη συγκέντρωση επί της Αγίας Σοφίας η οποία αποκλείστηκε από το να κατέβει στην Τσιμισκή και τελικά διαλύθηκε στη Σβώλου από τους μπάτσους με προσαγωγές. Παράλληλα καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας πετάχτηκαν και χιλιάδες τρικάκια σε γειτονιές των ανατολικών και του κέντρου.

Πέρα από το ξεφτίλισμα των μπάτσων που δεν κατάφεραν παρά τις ισχυρές τους δυνάμεις να αποτρέψουν τις συγκεντρώσεις το μεγαλύτερο ρεζίλεμα το υπέστη η κυβέρνηση η οποία υποτίθεται πως είχε προβεί σε αυτές τις χουντικές απαγορεύσεις με πρόφαση την αποφυγή εξάπλωσης της πανδημίας του covid-19. Και δεν είναι μόνο οι έρευνες των ίδιων που λενε ότι το 85% της μετάδοσης γίνεται σε εσωτερικούς χώρους που τους αφήνουν έκθετους. Ήταν και ο ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟΣ τρόπος με τον οποίο πάνω από 250 άτομα συγκεντρώθηκαν τηρώντας με υπερβάλλον ζήλο ΟΛΑ τα υγειονομικά μέτρα, μην αφήνοντας περιθώριο αμφιβολίας ότι η μετάδοση του ιού δεν θα μπορούσε να προκληθεί από τις συγκεντρώσεις αυτές. Αντιθέτως, η επίθεση της αστυνομίας στις συγκεντρώσεις, ο εγκλωβισμός της συγκέντρωσης των εστιών για 12 ώρες και της συγκέντρωσης στην Τσιμισκή για άλλες δύο, καθώς και οι αλλεπάλληλες επιθέσεις των μπάτσων είναι αυτές που έθεσαν τον κόσμο σε κίνδυνο και θα είναι οι μοναδικοί υπεύθυνοι για τις πράξεις τους αυτές. Και στις δύο συγκεντρώσεις επιβλήθηκαν πολλαπλά πρόστιμα (συνολικά 94) πραγματοποιήθηκαν πολλές προσαγωγές και 6 συλλήψεις διαδηλωτών. Οι συλληφθέντες πέρασαν από εισαγγελέα όπου τους αποδόθηκαν οι εξής κατηγορίες: παραβίαση των μέτρων πρόληψης ασθενειών και κατά περίπτωση για διέγερση σε ανυπακοή, βία κατά αστυνομικών υπαλλήλων, απείθεια και φθορά ξένης ιδιοκτησίας. Σε όλους επιβλήθηκαν διοικητικά πρόστιμα 300 ευρώ ενώ στον έναν εξ αυτών που κατηγορήθηκε ως διοργανωτής επιβλήθηκε το πρόστιμο των 3000 ευρώ.

Η ημέρα αυτή, παρά το δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος, παρά το όργιο της αστυνομικής βίας που ασκήθηκε στους διαδηλωτές, παρά τον εκβιασμό των ποινικών διώξεων πέτυχε κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Απογύμνωσε πλήρως την κυβέρνηση και τους λακέδες της από τον μανδύα του “προστάτη” και ανέδειξε πως όχι μόνο σωτήρες δεν είναι αλλά είναι αυτοί που ευθύνονται για την κατάσταση που ζούμε. Πέτυχε να αναδείξει ότι όσο ανυπέρβλητες και αν φαντάζουν κάποιες καταστάσεις, όσο παντοδύναμος και αν μοιάζει ο εχθρός, δεν υπάρχει κάτι που να μην μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μαζί οι εκμεταλλευόμενοι και καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου. Προσοχή… ο κοιμώμενος γίγαντας ξύπνησε…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/11 ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΥΓΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αναρχική συλλογικότητα “Pueblo”, Αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης «Πυρανθός», Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, Ελεύθερος κοινωνικός χώρος «Σχολείο», Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά

Load more